Portal rolniczy - porady dla rolnika - informacje agro
Portal rolniczy - porady dla rolnika - informacje agro
Kaptan twitter swiatrolnika.info youtube swiatrolnika.info
Autor: Sebastian Wroniewski 03-10-2021 06:02:46

Zasady integrowanego nawadniania upraw na wszystkich etapach

Zasady integrowanego nawadniania

Stały wzrost zapotrzebowania na wodę wymusza stosowanie w praktyce jak najbardziej efektywnych metod nawadniania. Ważny jest nie tylko aspekt techniczny, ale także technologiczny. Ogrodnicy powinni w swoich gospodarstwach wdrażać zasady integrowanego nawadniania poprzez: oszczędne gospodarowanie zasobami wodnymi na wszystkich etapach użytkowania, stosowanie nawadniania tylko w miarę potrzeb, według wiarygodnych kryteriów i ochronę źródeł wody przed zanieczyszczeniami.

Zasady integrowanego nawadniania na wszystkich etapach użytkowania

Zasady integrowanego nawadniania wdraża się na różnych etapach użytkowania. Należy unikać strat wody zarówno podczas przepompowywania, gromadzenia jak i prowadzenia nawadniania. Szczególnej uwagi wymaga szczelność rurociągów, kanałów, i zbiorników retencyjnych. Aby uniknąć awarii instalacji nawodnieniowych i strat wody należy je budować tylko z dobrej jakości elementów i przestrzegać zalecanych przez producentów zasad serwisowania. Przeglądy i serwis instalacji nawodnieniowych powinny być prowadzone zawsze po zakończeniu sezonu nawodnieniowego a w ostateczności wiosną przed rozpoczęciem okresu nawadniania.

Zasady integrowanego nawadniania należy stosować w miarę potrzeb i według określonych kryteriów. W praktyce można stosować kryteria klimatyczne i/lub glebowe. Poza wykorzystywaniem odpowiedniego sprzętu do pomiaru wilgotności lub potencjału wodnego gleby warto nauczyć się szacować potrzeby wodne upraw w gospodarstwie. Taka wiedza umożliwia przewidywanie czasu, jaki upłynie od ostatnich obfitych opadów lub nawadniania do wyczerpania się zapasu wody w glebie, co wiążę się z rozpoczęciem nawadniania. Oszacowanie terminu następnego nawadniania jest możliwe po wyznaczeniu bilansu wodnego uprawy. Po stronie przychodów znajdują się opady i/lub nawadnianie. Rozchodem jest ewapotranspiracja rzeczywista uprawy (ETR). W pierwszym etapie obliczeń należy obliczyć zapas wody bardzo łatwo dostępnej lub wody dyspozycyjnej zalegającej w warstwie gleby, w której kontrolowana jest wilgotność (tabela 8). Gdy producentowi zależy na utrzymaniu wysokiej wilgotności gleby, do obliczeń powinien brać pod uwagę dane o zawartości wody bardzo łatwo dostępnej dla roślin.

Owoce i warzywa gniją na polach Wielkiej Brytanii przez brak pracowników

Zasady integrowanego nawadniania - jak obliczyć zapas wody?

Zasady integrowanego nawadniania wymagają obliczeń jak np. dla zapasu wody. Oto przykład obliczeń zapasu wody (ZW):

Kontrolując wilgotność gleby lekkiej w warstwie do 30 cm, zapas wody bardzo łatwo dostępnej szacuje się na (3 x 4,8) = 14,4 mm (14,4 l/m2; 144 m3/ha). Obliczenia zapasu wody glebowej można wykonać także na platformie internetowej: www. nawadnianie. inhort.pl/zapas-wody-glebowej.

W celu utrzymania wilgotności gleby w tej warstwie na wysokim poziomie, nawadnianie powinno się wykonać, gdy sumowane dziennie potrzeby wodne uprawy (ETR) będą zbliżone do szacowanego zapasu wody bardzo łatwo dostępnej.

ETR = ZW

ETR można oszacować na platformie internetowej: www. nawadnianie. inhort. pl/potrzeby-nawadniania-rs, www.nawadnianie.inhort.pl/potrzeby-wodne-rw

Przykładowo, jeżeli oszacowaliśmy zapas wody bardzo łatwo dostępnej na 14,4 mm a przy stabilnych warunkach pogodowych ETR szacujemy na 3,7 mm dziennie, to nawadnianie powinniśmy przeprowadzić po 4 dniach. Niestety w przypadku naszych warunków klimatyczno-glebowych metoda ta nie jest doskonała. Brak nam informacji o intensywności podsiąkania wody gruntowej, która wiosną po śnieżnej zimie może być bardzo istotnym przychodem wody w warstwie ornej gleby. Trudno jest także ocenić efektywność opadów burzowych, która w szczególnych przypadkach może być nawet niższa niż 50%. Dlatego, chcąc do sterowania wykorzystywać metodę bilansową dobrze jest się wspierać pomiarami wilgotności gleby. Pomiary wilgotności nie muszą być prowadzone na każdej kwaterze, ale pomogą użytkownikowi wprowadzić do obliczeń własne korekty, co zapewni wyższą precyzję nawadniania. Niezależnie od zastosowanych kryteriów nawadniania użytkownik instalacji nawodnieniowej powinien:

  • ustalić maksymalną jednorazową dawkę wody,
  • określić intensywność wypływu wody na konkretne kwatery (zawory).

Zasady integrowanego nawadniania - działania, które należy podjąć przy posiadaniu systemów nawodnieniowych

Tak jak zostało wspomniane, zasady integrowanego nawadnianiaZasady integrowanego nawadniania wymagają szczególnych działań m.in ustalenia maksymalnej jednorazowej dawki wody i określenia intensywności wypływu wody na konkretne zawory.
Użytkownicy systemów nawodnieniowych powinni ustalić empirycznie lub oszacować maksymalną jednorazową dawkę wody tak, aby glebę zwilżać tylko na głębokość zalegania najbardziej aktywnej strefy korzeniowej roślin (w zależności od gatunku zazwyczaj jest to głębokość 10 do 40 cm). Niezbędną dawkę wody dla zwilżenia gleby na określoną głębokość (w przypadku deszczowania) można oszacować wykorzystując zależność pomiędzy dawką wody, a szacowaną głębokością zwilżenia dla różnych rodzajów gleb. np. Przykładowo jeżeli piasek słabo gliniasty chcemy zwilżyć na głębokość 25 cm to stosujemy dawkę 15 mm. Ale jeżeli na tę głębokość chcemy zwilżyć glebę gliniastą to dawkę należy zwiększyć do ok. 30 mm.

Określenie rzeczywistej głębokości zwilżenia gleby powinno być określone poprzez wykonanie odkrywki profilu glebowego i obserwację jak głęboko przesiąka woda po zastosowaniu określonej dawki deszczowania lub nawadniania kroplowego. Można w tym celu wykorzystać również tensjometry lub czujniki do pomiaru wilgotności gleby, umieszczając je na kilku głębokościach i odczytując jak głęboko konkretna dawka wody zwilża profil glebowy. Skład mechaniczny gleby istotnie wpływa nie tylko na pionowy, ale i poziomy rozkład wody, co ma szczególne znaczenie przy nawadnianiu kroplowym. Dlatego też na glebach lekkich stosuje się mniejszą odległość pomiędzy emiterami a na glebach ciężkich większą. Konkretne zalecenia zostały umieszczone przy opisie poszczególnych gatunków roślin.

Symulację przepływu wody przy stosowaniu nawadniania kroplowego w różnych rodzajach gleb można przeprowadzić na platformie internetowej za pomocą aplikacji: Zasięg zwilżania www.nawadnianie.inhort.pl/gleba/118-zasieg-zwilzania

Po wyborze typu gleby, wydatku emitera kroplowego i czasu nawadniania użytkownik otrzymuje graficzny obraz szacowanego obszaru zwilżenia gleby. Na rysunku (Rys. 6) przedstawiono symulacje pionowego zasięgu wody dla różnych typów gleb przy takim samym wydatku emitera i czasie nawadniania.

W przypadku wystąpienia ekstremalnych warunków pogodowych, które wymuszą wysokie potrzeby wodne roślin, może się zdarzyć, że wymaganą dawkę dzienną trzeba będzie podzielić na dwa nawodnienia.
Pomiar lub szacunek intensywności wypływu wody na poszczególne zawory.

Użytkownik instalacji nawadniającej ustala czas nawadniania. Bez względu na to, czy zawory otwierane są ręcznie czy automatycznie, ważne jest określenie zależności pomiędzy czasem nawadniania a wielkością dawki wody dla wszystkich zaworów instalacji nawodnieniowej. W najbardziej precyzyjny sposób można to zrobić za pomocą wodomierza (na którym odczytuje się rzeczywistą intensywność przepływu wody) lub za pomocą aplikacji „Systemy Nawodnieniowe”, umieszczonej pod adresem: www.nawadnianie.inhort.pl/systemy-nawodnieniowe. Dzięki temu można oszacować wydatki wody, zarówno w instalacjach kroplowych, systemach mini zraszania jak i deszczownianych. W przypadku instalacji kroplowych użytkownik nie tylko obliczy wydatek wody na jednostkę powierzchni, ale także po wpisaniu czasu nawadniania, otrzyma informacje o wydatku wody emiter i roślinę.

Zasady integrowanego nawadniania - ochrona źródeł wody przed zanieczyszczeniami

Woda jest bardzo cennym dobrem dlatego należy ją chronić przed zanieczyszczeniem. Zasady integrowanego nawadniania są ważnym elementem przy oszczędzaniu wody i formą ochrony przed zanieczyszczeniami.
Należy zwracać szczególną uwagę na zabezpieczenie pustych opakowań po nawozach i środkach ochrony roślin. W przypadku instalacji nawodnieniowych przez które prowadzona jest fertygacja konieczny jest montaż zaworów zwrotnych. Takie rozwiązanie eliminuje możliwość zanieczyszczenia źródła wody nawozami lub kwasami stosowanymi do zakwaszania pożywki.

Źródła wody mogą być także zanieczyszczane mikrobiologiczne przez przesiąkanie do wód gruntowych lub spływ powierzchniowy. Dlatego należy zwrócić szczególną uwagę na obowiązujące przepisy dotyczące przechowywania nawozów naturalnych.

Powierzchniowe i gruntowe źródła wody powinny być także chronione przed zanieczyszczeniem wodami drenażowymi emitowanymi przez szklarnie, tunele foliowe oraz szkółki kontenerowe.

cdr.gov.pl/fot.pixabay

Opublikował:
Sebastian Wroniewski
Author: Sebastian Wroniewski
O Autorze
Wychowany w małym mieście nieopodal Warszawy. Od dziecka pasjonat natury i rolnictwa. Po kilkuletniej przygodzie z dużym miastem powrócił w rodzinne strony, by oddać się pisaniu na bliskie mu tematy. W wolnych chwilach podróżuje po Polsce i świecie.
Ostatnio opublikowane artykuły tego autora


Autor: Emilia Gromczak 24-01-2022 12:00:00

Rynek jabłek – w obliczu kryzysu potrzebne są natychmiastowe działania

W minionym tygodniu w Błędowie odbyło się zebranie członków Zarządu Związku Sadowników RP. Jak wynika z wniosków, rynek jabłek jest w poważnym kryzysie. 

W trakcie zebrania członków Zarządu Związku Sadowników RP wynikło wiele poważnych kwestii. Prezes ZSRP zwrócił uwagę, że polski rynek zmaga się obecnie z kryzysem. Potrzebne jest podjęcie radykalnych kroków, aby go pokonać. Przede wszystkim należy zwrócić się w stronę konsumenta, ponieważ dzisiaj to od niego wszystko zaczyna się w całym łańcuchu sprzedaży. 

Rynek jabłek zmaga się z kryzysem 

Wnioski z zebrania Zarządu Związku Sadowników RP są niestety przykre, ale prawdziwe. Polski rynek jabłek jest w trakcie kryzysu, a  gospodarstw może za chwilę wypaść z rynku. Na zebraniu rozmawiano również o sposobach na pokonanie obecnej trudnej sytuacji.rynek jabłek kryzys

,,Koszty będą rosły, jeżeli nadal będziemy uzyskiwać taką samą cenę, to powiększy się grono tych, którzy z tej branży wypadną. Niestety ze względu na brak rynków zbytu szans na podniesienie tej ceny nie ma" – mówił Prezes ZSPR Mirosław Maliszewski.

Rozwiązaniem są odmiany klubowe

Aby pokonać kryzys, polski rynek jabłek musi stać się zorientowany szczególnie na konsumenta, ponieważ dzisiaj to on decyduje, co chce kupić. Dodatkowo klienci aktualnie stawiają na innowacyjne i dobrze prezentujące się produkty. Lekiem na trudną sytuację sadowników są odmiany klubowe. To właśnie one wyznaczają trendy i są sprzedawane za najlepsze ceny. 

"Musimy przestawić swoją produkcję tak, żeby  móc ją ulokować na tych rynkach, które mogą i chcą więcej zapłacić, na tych rynkach świata gdzie można uzyskać największą cenę" – podkreślił prezes Maliszewski.

Sławomir Łuczak z oddziału terenowego Związku Sadowników w Górze Kalwarii zwrócił uwagę, że trendy kreują dzisiaj konsumenci, ale i również markety. Sadownicy muszą się obudzić i zbudować swoje marki. W przeciwnym wypadku z rynku mogą zepchnąć ich markety. Rynek jabłek jest w poważnych tarapatach i jego los jest w rękach sadowników. 

Czytaj także: Cameo® – polskie jabłka klubowe debiutują na rynku

polskiesadownictwo.pl/fot.pixabay.com


Autor: Sebastian Wroniewski 24-01-2022 01:05:12

Agrofagi w rzepaku – metody ograniczające występowanie patogenów

Agrofagi w rzepaku stanowią poważny problem. Głównym celem ochrony upraw jest utrzymywanie szkodników na takim poziomie, aby nie zakłócały prawidłowego wzrostu.

Dobre efekty można osiągnąć, wybierając dostępne metody ochrony o możliwie najniższej toksyczności dla środowiska. Często jest to połączenie kilku metod, które pojedynczo nie dadzą zadowalających rezultatów, jednak ich integracja pozwala na redukcję kosztów z dużą pewnością uzyskania pozytywnego efektu końcowego. Praktyczne zastosowanie zintegrowanej kontroli polega na wykorzystaniu w miarę możliwości wszystkich alternatywnych metod kontroli ochrony chemicznej. Wszystkie metody ochrony roślin nazywamy zintegrowanym systemem ochrony.

Jak zwalczać agrofagi w rzepaku

Dobrą zasadą jest stosowanie różnych metod, które są najskuteczniejsze i najmniej szkodliwe dla środowiska w określonym czasie wzrostu roślin. Stosowanie metody bez stosowania odpowiednich technik rolniczych i terminowych zabiegów nie gwarantuje pożądanego efektu końcowego w postaci wysokich plonów. Aby zwalczyć agrofagi w rzepaku, stosuje się różne metody: agrotechniczne, biologiczne, hodowlane, chemiczne oraz ich integrowanie.

W celu zapewnienia prawidłowego wzrostu plonów, wszystkie procesy agrotechniczne muszą być przeprowadzane prawidłowo i terminowo. Poprawiają one warunki wzrostu i rozwoju roślin, a zdrowe i dobrze wykształcone rośliny nawet po ekspozycji na patogeny są mniej podatne na choroby. Bardzo istotną zaletą metod agrotechnicznych jest fakt. że poza kosztami prawidłowo wykonanych zabiegów, które jednak wymagają wdrożenia, nie wymagają dodatkowych kosztów.

Wśród metod agrotechnicznych wyróżnić możemy:

• wybór odpowiedniego stanowiska pod uprawę roślin,

• odpowiednie przygotowanie pola,

• właściwie stosowany płodozmian,

• regulację odczynu gleby,

• prawidłowe nawożenie,

• dobór właściwego materiału siewnego,

• zaprawianie materiału siewnego,

• właściwy termin i gęstość siewu,

• niszczenie chwastów oraz

• odpowiedni termin zbioru.

Metody biologiczne obejmują wykorzystanie patogennych mikroorganizmów i makroorganizmów, owadów mięsożernych i pasożytniczych, ptaków owadożernych i innych zwierząt do zwalczania szkodników roślin i chwastów. Metody biologiczne obejmują również stosowanie substancji pochodzenia roślinnego i zwierzęcego do zabijania, odstraszania lub zapobiegania żerowaniu agrofagów, albo do ograniczania lub zapobiegania ich wzrostowi. Ze względu na specyficzne zmienne i nie zawsze sprzyjające warunki meteorologiczne, stosowanie metod biologicznych jest utrudnione.

Metody chemiczne i częściowo naturalne

Jednym z najlepszych i najtańszych sposobówAgrofagi w rzepaku 02 ochrony upraw przed szkodnikami i chorobami jest uprawa odpornych odmian. Tylko rośliny odporne lub przynajmniej tolerancyjne na czynniki stresowe, mogą dawać zadowalające plony. Dlatego głównym zadaniem uprawy odpornej jest wytworzenie odmian, które są genetycznie „chronione” przed działaniem różnych niekorzystnych czynników środowiskowych.

Odmiany odporne na szkodniki odgrywają ważną rolę w nowoczesnych systemach ochrony roślin i rolnictwa, między innymi poprzez zmniejszenie zapotrzebowania na środki chemiczne. Dotyczy to szczególnie trudnych do zwalczania grup chorób i szkodników, z wyjątkiem stosowania odmian odpornych. Im więcej odmian o różnych cechach genetycznych, tym mniejsze ogólne ryzyko choroby, przy jednoczesnym zwiększeniu zdolności do utrzymania wysokich i stabilnych plonów.

Spośród wszystkich znanych obecnie metod ochrony roślin przed szkodnikami i chorobami, w praktyce najczęściej stosuje się metody chemiczne. Metody chemiczne skutecznie zwalczają agrofagi w rzepaku i są dzisiaj podstawą ochrony upraw przez wiele lat. Jednak ich stosowanie wymaga szczególnych środków ostrożności. Ochrona upraw to szczególny obszar rolnictwa, w którym należy dokonać szeregu decyzji i wyborów, które decydują nie tylko o skuteczności i opłacalności zabiegów, ale także o bezpieczeństwie ludzi i zwierząt. Wybierając środek ochrony roślin, należy przestrzegać kilku ważnych zasad, takich jak: niska toksyczność dla ludzi i zwierząt, znikome ryzyko niepożądanych skutków ubocznych, szybkość rozkładu i niewielkie ilości (pozostałości) w środowisku, selektywność i minimalne ryzyko uodpornienia się szkodników. W zależności od substancji czynnej preparatu fitosanitarnego, warunki atmosferyczne, a w szczególności temperatura, wpływają na obniżenie skuteczności działania ochronnego.

Czytaj też: Nielegalne środki ochrony roślin odkryte w województwie dolnośląskim

cdr.gov.pl/fot.pixabay


Autor: Monika Faber 23-01-2022 23:00:47

Kapusta głowiasta biała – zdrowe warzywo bogate w witaminy

Kapusta głowiasta biała w Polsce jest bardzo popularna i ma duże znaczenie gospodarcze, ponieważ zajmuje pierwsze miejsce w strukturze upraw warzyw.

Kapusta głowiasta biała jest warzywem stosunkowo łatwym w uprawie. Kapusta daje duże plony z jednostki powierzchni. Kapustę białą z powodzeniem można przechowywać i przygotowywać na wiele sposobów: kwasić, gotować na parze, piec oraz dusić. Kapusta głowiasta biała jest dobrym źródłem witaminy K, witaminy C i błonnika pokarmowego, stąd też wykorzystywana jest w przetwórstwie domowym jak i przemysłowym. Na polskim rynku nasion dostępne są już odmiany kapusty białej głowiastej typu Coolwrap, których producentami są firmy holenderskie.

Kapusta głowiasta biała – źródło witamin i minerałów

Kapusta głowiasta biała to warzywo niskokaloryczne, jest źródłem witamin A i C, z grupy B, a także niewielkich ilości E i K. Stanowi też bogate źródło soli mineralnych, takich jak: żelazo, sód, wapń, potas, mangan czy fosfor. Mając na uwadze powyższe właściwości, najlepiej kapustę spożywać na surowo. Bogatym źródłem witaminy C jest kapusta kwaszona.

Kapusta posiada też związki o silnym działaniu antynowotworowym: indolo-3-karbinol, izotiocyjaninę oraz sulforan. Regularne spożywanie kapusty poprawia pracę układu immunologicznego, organizm oczyszcza się ze związków toksycznych oraz wolnych rodników.

Innowacyjna odmiana kapusty – Coolwrap

Kapusta głowiasta Kapusta głowiasta białabiała kojarzy się z okrągłymi, kulistymi główkami. W dobie coraz bardziej zaawansowanej hodowli wiele firm nasiennych stara się urozmaicać rynek, dlatego posiada w ofercie nasiona kapusty białej, która ma mocno spłaszczone główki. Jest to tzw. kapusta typu Coolwrap, którą charakteryzuje się dużymi, cienkimi liśćmi. Są one delikatne w smaku, a jednocześnie bardzo soczyste i chrupkie. Liście w główkach ułożone są dość luźno – pozwala to na ich ściąganie z krótkiego głąba nawet bez sparzania kapusty. Z tego względu ten typ kapust idealnie nadaje się na popularne gołąbki. Oprócz tego jest idealna do kiszonek.

Duźe liście sprawdzają się do przygotowania wrapów jako zdrowej alternatywy dla tortilli. Liście podczas zawijania czy rolowania, chociaż są dość cienkie, to pozostają mocne i elastyczne. Ponadto kapusta ta będzie świetnie pasować do bezglutenowej lazanii, a ze względu na kruchość i słodycz liści mogą stanowić dobry dodatek do zdrowych kanapek i surówek.

Na polskim rynku nasion dostępne są już odmiany kapusty białej głowiastej typu Coolwrap, których producentami są firmy holenderskie. Warto wymienić odmiany: Callaway, Compass, Sunny, Sweety, Sarmello, Atum Queen, Green Lunar, Gunma, Fieldwinner, Green Rich, New Star Cross. Odmiany kapust o mocno spłaszczonych główkach stanowią urozmaicenie asortymentu kapusty głowiastej białej zarówno dla producentów, jak i konsumentów.

Czytaj też: Kapusta abisyńska – afrykańskie nawilżenie skóry. Zobacz jak!

podrb.pl/fot unsplash.com Eric Prouzet/fot.pixabay

 

BULT SMOGOWICZE

Ta strona wykorzystuje pliki cookie

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z naszego serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies kliknij na „x” w prawym górnym rogu tej informacji. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Więcej o polityce prywatności możesz przeczytać tutaj.