Portal rolniczy - porady dla rolnika - informacje agro
Portal rolniczy - porady dla rolnika - informacje agro
Kaptan twitter swiatrolnika.info youtube swiatrolnika.info
Autor: Monika Faber 11-11-2021 20:01:58

Zapylanie jabłoni – wszystko co musisz o tym wiedzieć

Zapylanie jabłoni

Zapylenie jabłoni jest warunkiem zapłodnienia i zawiązania owocu. Większość odmian jabłoni jest jednak obcopylna.

Konieczne jest zatem, aby pszczoły lub inne owady przeniosły pyłek kwiatowy z jednej odmiany na inną odmianę tego samego gatunku drzewa.

Zapylanie jabłoni – zapylacze i ich rozmieszczenie w sadzie

Zapylanie jabłoni odbywa się m.in. dzięki rodzinom pszczelim. Na zapylenie 1 ha sadu jabłoniowego potrzeba około 3–4 rodzin pszczelich. Nie wszystkie odmiany są dobrymi zapylaczami. Trzeba je dobierać umiejętnie. Nie należy w żadnym wypadku sadzić kwater jednorodnych, to znaczy obsadzać całego odcinka jedną odmianą. Na zapylacze należy wybierać takie odmiany, które kwitną i dojrzewają w tym samym czasie, co uprawiana odmiana. Wybór odmiany ma ogromne znaczenie, zwłaszcza w uprawach ekologicznych. Do towarowych sadów ekologicznych najlepsze są odmiany, które można wykorzystać zarówno na deser, jak i na przetwory. Jest to idealne rozwiązanie, ponieważ wpływa na podniesienie opłacalności uprawy. W sadach ekologicznych udział owoców najwyższej jakości wynosi od 30 do 60% w zależności od odmiany i warunków pogodowych w danym roku.

Pozostałe owoce z uszkodzeniami spowodowanymi przez choroby, szkodniki bądź niesprzyjające warunki środowiska (przymrozki, deszcze, susze, gradobicia itp.), można przeznaczyć do produkcji soków mętnych jednoodmianowych lub wieloodmianowych, w zależności od parametrów jakościowych jabłek danej odmiany. Po odliczeniu kosztów tłoczenia pozostaje znacznie większy zysk niż ze sprzedaży takich owoców bezpośrednio do przetwórni. Oprócz wyboru właściwej odmiany i podkładki, dostosowanej do warunków i lokalizacji sadu ważne jest stosowanie szeregu zabiegów agrotechnicznych, które wpływają na regularność plonowania oraz poprawiają cechy jakościowe owoców.

Dobór zapylaczy dla jabłoni

Zapylanie jabłoni umożliwiają odmiany uprawne, zapylanie jabłoni gdyż to one pełnią funkcję zapylaczy. Innym rozwiązaniem jest wykorzystanie w tym celu odmian jabłoni ozdobnych („crabapple”, „crab”), których owoce nie mają wartości handlowej, ale charakteryzują się dużą wydajnością pyłku. Kryteria wyboru zapylacza z tej grupy odmian są takie same jak u odmian towarowych.

Zakłada się, że pełnia kwitnienia odmiany zapylającej powinna przypadać w czasie kwitnienia kwiatów odmiany zapylanej. Znalezienie właściwej odmiany nie jest trudne, gdyż odmian typu „crab” jest bardzo dużo. Oprócz dużego zróżnicowania pod względem terminu kwitnienia odmiany te różnią się także wieloma innymi cechami. Różnice dotyczą m.in. pokroju drzew, co jest szczególnie istotne przy sadzeniu ich jako zapylaczy między rosnącymi już drzewami odmiany podstawowej. Najlepsze pod tym względem są formy tworzące wąskie korony lub o pokroju kolumnowym.

Takie drzewa nie zajmują dużo miejsca i łatwo dają się formować. Poważnym mankamentem jest skłonność odmian typu „crab” do przemiennego owocowania, szczególnie widoczna na młodych drzewach. Z tego powodu powinno się sadzić 2–3 odmiany zapylające, aby zminimalizować niebezpieczeństwo słabego zapylenia spowodowanego brakiem kwitnienia. 

Warto dodać, że ekologiczne jabłonie wymagają starannie dobranego stanowiska i uprzedniego przygotowania pola pod uprawę. Ważnym działaniem jest również właściwy dobór odmiany w danym sadzie ekologicznym. Głównym kryterium doboru odmiany jest najczęściej przeznaczenie owoców – na potrzeby przetwórstwa powinno się wybrać zupełnie inne odmiany, niż do produkcji owoców deserowych.

Czytaj też: Kwieciak jabłkowiec – jak chronić jabłonie i grusze?

cdr.gov.p/fot.pixabay

 

 

Opublikował:
Monika Faber
Author: Monika Faber
O Autorze
z wykształcenia prawnik, z zamiłowania rolnik. Połączenie tych dwóch profesji pomaga zrozumieć jak wymagające jest dzisiejsze rolnictwo. Jestem dumna z polskiej wsi.
Ostatnio opublikowane artykuły tego autora


Autor: Sebastian Wroniewski 24-01-2022 01:05:12

Agrofagi w rzepaku – metody ograniczające występowanie patogenów

Agrofagi w rzepaku stanowią poważny problem. Głównym celem ochrony upraw jest utrzymywanie szkodników na takim poziomie, aby nie zakłócały prawidłowego wzrostu.

Dobre efekty można osiągnąć, wybierając dostępne metody ochrony o możliwie najniższej toksyczności dla środowiska. Często jest to połączenie kilku metod, które pojedynczo nie dadzą zadowalających rezultatów, jednak ich integracja pozwala na redukcję kosztów z dużą pewnością uzyskania pozytywnego efektu końcowego. Praktyczne zastosowanie zintegrowanej kontroli polega na wykorzystaniu w miarę możliwości wszystkich alternatywnych metod kontroli ochrony chemicznej. Wszystkie metody ochrony roślin nazywamy zintegrowanym systemem ochrony.

Jak zwalczać agrofagi w rzepaku

Dobrą zasadą jest stosowanie różnych metod, które są najskuteczniejsze i najmniej szkodliwe dla środowiska w określonym czasie wzrostu roślin. Stosowanie metody bez stosowania odpowiednich technik rolniczych i terminowych zabiegów nie gwarantuje pożądanego efektu końcowego w postaci wysokich plonów. Aby zwalczyć agrofagi w rzepaku, stosuje się różne metody: agrotechniczne, biologiczne, hodowlane, chemiczne oraz ich integrowanie.

W celu zapewnienia prawidłowego wzrostu plonów, wszystkie procesy agrotechniczne muszą być przeprowadzane prawidłowo i terminowo. Poprawiają one warunki wzrostu i rozwoju roślin, a zdrowe i dobrze wykształcone rośliny nawet po ekspozycji na patogeny są mniej podatne na choroby. Bardzo istotną zaletą metod agrotechnicznych jest fakt. że poza kosztami prawidłowo wykonanych zabiegów, które jednak wymagają wdrożenia, nie wymagają dodatkowych kosztów.

Wśród metod agrotechnicznych wyróżnić możemy:

• wybór odpowiedniego stanowiska pod uprawę roślin,

• odpowiednie przygotowanie pola,

• właściwie stosowany płodozmian,

• regulację odczynu gleby,

• prawidłowe nawożenie,

• dobór właściwego materiału siewnego,

• zaprawianie materiału siewnego,

• właściwy termin i gęstość siewu,

• niszczenie chwastów oraz

• odpowiedni termin zbioru.

Metody biologiczne obejmują wykorzystanie patogennych mikroorganizmów i makroorganizmów, owadów mięsożernych i pasożytniczych, ptaków owadożernych i innych zwierząt do zwalczania szkodników roślin i chwastów. Metody biologiczne obejmują również stosowanie substancji pochodzenia roślinnego i zwierzęcego do zabijania, odstraszania lub zapobiegania żerowaniu agrofagów, albo do ograniczania lub zapobiegania ich wzrostowi. Ze względu na specyficzne zmienne i nie zawsze sprzyjające warunki meteorologiczne, stosowanie metod biologicznych jest utrudnione.

Metody chemiczne i częściowo naturalne

Jednym z najlepszych i najtańszych sposobówAgrofagi w rzepaku 02 ochrony upraw przed szkodnikami i chorobami jest uprawa odpornych odmian. Tylko rośliny odporne lub przynajmniej tolerancyjne na czynniki stresowe, mogą dawać zadowalające plony. Dlatego głównym zadaniem uprawy odpornej jest wytworzenie odmian, które są genetycznie „chronione” przed działaniem różnych niekorzystnych czynników środowiskowych.

Odmiany odporne na szkodniki odgrywają ważną rolę w nowoczesnych systemach ochrony roślin i rolnictwa, między innymi poprzez zmniejszenie zapotrzebowania na środki chemiczne. Dotyczy to szczególnie trudnych do zwalczania grup chorób i szkodników, z wyjątkiem stosowania odmian odpornych. Im więcej odmian o różnych cechach genetycznych, tym mniejsze ogólne ryzyko choroby, przy jednoczesnym zwiększeniu zdolności do utrzymania wysokich i stabilnych plonów.

Spośród wszystkich znanych obecnie metod ochrony roślin przed szkodnikami i chorobami, w praktyce najczęściej stosuje się metody chemiczne. Metody chemiczne skutecznie zwalczają agrofagi w rzepaku i są dzisiaj podstawą ochrony upraw przez wiele lat. Jednak ich stosowanie wymaga szczególnych środków ostrożności. Ochrona upraw to szczególny obszar rolnictwa, w którym należy dokonać szeregu decyzji i wyborów, które decydują nie tylko o skuteczności i opłacalności zabiegów, ale także o bezpieczeństwie ludzi i zwierząt. Wybierając środek ochrony roślin, należy przestrzegać kilku ważnych zasad, takich jak: niska toksyczność dla ludzi i zwierząt, znikome ryzyko niepożądanych skutków ubocznych, szybkość rozkładu i niewielkie ilości (pozostałości) w środowisku, selektywność i minimalne ryzyko uodpornienia się szkodników. W zależności od substancji czynnej preparatu fitosanitarnego, warunki atmosferyczne, a w szczególności temperatura, wpływają na obniżenie skuteczności działania ochronnego.

Czytaj też: Nielegalne środki ochrony roślin odkryte w województwie dolnośląskim

cdr.gov.pl/fot.pixabay


Autor: Monika Faber 23-01-2022 23:00:47

Kapusta głowiasta biała – zdrowe warzywo bogate w witaminy

Kapusta głowiasta biała w Polsce jest bardzo popularna i ma duże znaczenie gospodarcze, ponieważ zajmuje pierwsze miejsce w strukturze upraw warzyw.

Kapusta głowiasta biała jest warzywem stosunkowo łatwym w uprawie. Kapusta daje duże plony z jednostki powierzchni. Kapustę białą z powodzeniem można przechowywać i przygotowywać na wiele sposobów: kwasić, gotować na parze, piec oraz dusić. Kapusta głowiasta biała jest dobrym źródłem witaminy K, witaminy C i błonnika pokarmowego, stąd też wykorzystywana jest w przetwórstwie domowym jak i przemysłowym. Na polskim rynku nasion dostępne są już odmiany kapusty białej głowiastej typu Coolwrap, których producentami są firmy holenderskie.

Kapusta głowiasta biała – źródło witamin i minerałów

Kapusta głowiasta biała to warzywo niskokaloryczne, jest źródłem witamin A i C, z grupy B, a także niewielkich ilości E i K. Stanowi też bogate źródło soli mineralnych, takich jak: żelazo, sód, wapń, potas, mangan czy fosfor. Mając na uwadze powyższe właściwości, najlepiej kapustę spożywać na surowo. Bogatym źródłem witaminy C jest kapusta kwaszona.

Kapusta posiada też związki o silnym działaniu antynowotworowym: indolo-3-karbinol, izotiocyjaninę oraz sulforan. Regularne spożywanie kapusty poprawia pracę układu immunologicznego, organizm oczyszcza się ze związków toksycznych oraz wolnych rodników.

Innowacyjna odmiana kapusty – Coolwrap

Kapusta głowiasta Kapusta głowiasta białabiała kojarzy się z okrągłymi, kulistymi główkami. W dobie coraz bardziej zaawansowanej hodowli wiele firm nasiennych stara się urozmaicać rynek, dlatego posiada w ofercie nasiona kapusty białej, która ma mocno spłaszczone główki. Jest to tzw. kapusta typu Coolwrap, którą charakteryzuje się dużymi, cienkimi liśćmi. Są one delikatne w smaku, a jednocześnie bardzo soczyste i chrupkie. Liście w główkach ułożone są dość luźno – pozwala to na ich ściąganie z krótkiego głąba nawet bez sparzania kapusty. Z tego względu ten typ kapust idealnie nadaje się na popularne gołąbki. Oprócz tego jest idealna do kiszonek.

Duźe liście sprawdzają się do przygotowania wrapów jako zdrowej alternatywy dla tortilli. Liście podczas zawijania czy rolowania, chociaż są dość cienkie, to pozostają mocne i elastyczne. Ponadto kapusta ta będzie świetnie pasować do bezglutenowej lazanii, a ze względu na kruchość i słodycz liści mogą stanowić dobry dodatek do zdrowych kanapek i surówek.

Na polskim rynku nasion dostępne są już odmiany kapusty białej głowiastej typu Coolwrap, których producentami są firmy holenderskie. Warto wymienić odmiany: Callaway, Compass, Sunny, Sweety, Sarmello, Atum Queen, Green Lunar, Gunma, Fieldwinner, Green Rich, New Star Cross. Odmiany kapust o mocno spłaszczonych główkach stanowią urozmaicenie asortymentu kapusty głowiastej białej zarówno dla producentów, jak i konsumentów.

Czytaj też: Kapusta abisyńska – afrykańskie nawilżenie skóry. Zobacz jak!

podrb.pl/fot unsplash.com Eric Prouzet/fot.pixabay

 


Autor: Monika Faber 23-01-2022 21:01:59

Lubczyk ogrodowy, czyli idealny dodatek do zup i sosów w Twojej kuchni

Wśród roślin zielnych, które cieszą się dużym zainteresowaniem wielu osób, znajduje się lubczyk. Jest szeroko stosowany głównie w kuchni.

Olejek pozyskiwany z korzenia rośliny lubczyku jest jednym z głównych składników przyprawy Maggi. Liście rośliny, świeże lub suszone, są świetnym dodatkiem do zup – zwłaszcza bulionów, zup grochowych, czy zup z soczewicy. Urozmaici również sosy (zwłaszcza mięsne i pomidorowe), dania rybne i sałatki, idealne do boczku.

Lubczyk to afrodyzjak

Lubczyk ogrodowy nadaje się potraw z kapusty i szpinaku można czasem dodać zioła – charakterystyczny aromat rośliny skutecznie niweluje nieprzyjemne zapachy tych składników i nadaje im ostrości. Smaczne smakołyki można również dodać do domowego chleba. Warto jednak pamiętać, aby nie przesadzać z używaniem tej przyprawy – danie jest na tyle wyraziste, że może zagłuszyć smak każdego dania i sprawić, że będzie nieapetyczny. Ponadto z lubczyku można przyrządzać aromatyczne i relaksujące herbaty oraz przyrządzać nalewki. Roślina ta ma również właściwości lecznicze.

Z tego względu często wykonuje się z niego domowy środek na suchy kaszel. Lubczyk uznaje się również za afrodyzjak , który miał przynosić szczęście i powodzenie w miłości. W swoim składzie zawiera bowiem olejki eteryczne wpływające na wzrost ukrwienia narządów płciowych.Lubczyk ogrodowy 02

Jak podaje portal podrb.pl „lubczyk jest rośliną wieloletnią o lśniących podobnych do selera liściach, jest jednym z największych ziół ogrodowych jego łodygi sięgają nawet do 2 m wysokości. Roślina wywodzi się prawdopodobnie z górzystych rejonów Azji i południowej Europy. W Polsce można go spotkać w stanie dzikim, ale przede wszystkim od dawna jest uprawiany zarówno na dużych plantacjach jak i w ogrodach przydomowych jako roślina przyprawowa . Ziele najlepiej czuje się w dobrze spulchnionej i lekkiej glebie z dużą zawartością wapnia oraz próchnicy. Lubczyk lubi stanowiska dobrze nasłonecznione i osłonięte przed wiatrem.”

Lubczyk ogrodowy ma wiele zastosowań

„Rozmnaża się z nasion lub przez podział starszych kłączy. Materiał siewny lubczyka stanowią suche owoce – niełupki. Niełupki mają kształt owalny, nieco łukowaty wygięty. Barwa niełupek jest jasnobrunatna. Lubczyk można wysiewać na rozsadniku w rzędy oddalone od siebie o ok. 25- 30 cm. lub wprost do gruntu co 60 cm na głębokość 1 cm. Siewka posiada dwa wąskie liście ostro na końcu zakończone, pierwszy liść lubczyka jest podobny do pierwszego liścia pietruszki i pojawia się po 2 -3 tygodniach od siewu. Rośliny zimują dobrze w gruncie. Rozsadę wysadza się na miejsce stałe dopiero wiosną (w kwietniu) w rozstawie 40x40 cm. Wysadzone rośliny systematycznie podlewamy, unikając ich przesuszenia. W drugim roku z kłącza wyrastają nowe, początkowo czerwone liście i wysoka rozgałęziająca się w górnej części łodyga. Na zakończeniach rozgałęzień znajdują się baldachy o kwiatach zielonkawożółtych” – dodaje portal.

System korzeniowy rośliny jest silnie rozwinięty, składa się z kłącza i wyrastających z niego grubych korzeni oraz licznych korzeni bocznych. Liście powinny mieć intensywny zielony kolor a cała roślina jest bardzo silnie aromatyczna. Pozyskiwanie świeżych liści lubczyka możemy przeprowadzić wtedy gdy roślina osiągnie większe rozmiary. Nadziemne części rośliny możemy zużywać na bieżąco w całym okresie wegetacji. Korzenie lubczyka możemy wykopywać i suszyć już od drugiego roku uprawy. Liście tej rośliny doskonale nadają się do suszenia czy mrożenia nie tracąc przy tym swych właściwości aromatycznych.

Lubczyk ogrodowy jest stałym elementem kolekcji ziół i roślin przyprawowych znajdującej się w wielu polskich gospodarstwach i ogródkach.

Czytaj również: Zioła w żywieniu zwierząt hodowlanych – wszystko, co warto wiedzieć

podrb.pl /fot.pixabay

BULT SMOGOWICZE

Ta strona wykorzystuje pliki cookie

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z naszego serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies kliknij na „x” w prawym górnym rogu tej informacji. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Więcej o polityce prywatności możesz przeczytać tutaj.