Portal rolniczy - porady dla rolnika - informacje agro
Portal rolniczy - porady dla rolnika - informacje agro
Kaptan twitter swiatrolnika.info youtube swiatrolnika.info
Autor: Polska Agencja Prasowa 31-10-2021 20:00:00

Różnorodność upraw niezbędna dla bezpieczeństwa żywnościowego

Różnorodność upraw

Różnorodność upraw rolniczych, a dokładnie zmianę różnorodności wykazało 95 proc. publikacji naukowych z ostatnich 80 lat, a prawie 80 proc. przedstawiło dowody na jej znaczącą utratę. Informuje o tym największy w historii przegląd dotyczący zmian w bioróżnorodności upraw w czasie, w skali całego świata.

Jego wyniki pojawiły się w najnowszym wydaniu pisma :„New Phytologist”.

Naukowcy od 100 lat biją na alarm

Chociaż naukowcy od ponad 100 lat biją na alarm, jeśli chodzi różnorodność upraw rolniczych, a dokładnie spadek , to jednak do tej pory nie znano dokładnych przyczyn, skali ani znaczenia tego zjawiska.

Teraz zespół 15 badaczy z kilkunastu ośrodków badawczych i uniwersytetów opublikował największy w historii przegląd dowodów dotyczących problemu spadku bioróżnorodności w rolnictwie. Na podstawie analizy setek publikacji naukowych z ostatnich 80 lat skupiających na tym zagadnieniu, które nazywa się również „erozją genetyczną”, wykazano, że mimo ponad stu lat ostrzeżeń o utracie różnorodności upraw, ponad 50 lat skoordynowanych działań na rzecz ochrony roślin oraz wielu dziesięcioleci aktywnych badań nad erozją genetyczną, nadal zachodzą ogromne zmiany w różnorodności upraw.

Ponad 95 proc. wszystkich analizowanych artykułów dowodzi, że zachodziły one i nadal zachodzą, a prawie 80 proc. przedstawia jasne dowody na utratę bioróżnorodności (której wielkość różni się w zależności od gatunku, skali taksonomicznej i geograficznej oraz regionu).

Zmiany gospodarcze, rolnicze, technologiczne, klimatyczne i polityczne w ciągu ostatnich 100 lat doprowadziły do zaniku lub znacznego zmniejszenia różnorodności w obrębie pól uprawnych. Duża część pozostałej różnorodności upraw nadal jest zagrożona erozją, a nawet wyginięciem, bo obserwujemy coraz większe ujednolicanie lokalnych krajobrazów na całym świecie.

Globalny obraz, który wyłania się z naszego przeglądu, to ogromne straty tradycyjnej różnorodności rolniczej w stosunkowo krótkim czasie. Różnorodności, która była pielęgnowana przez wiele kultur na całym świecie w ciągu ostatnich 10 000 lat.

– mówi główny autor omawianej publikacji dr Colin Khoury z Ogrodu Botanicznego w San Diego oraz Alliance of Bioversity International i International Centre for Tropical Agriculture.

Jednak dostrzegamy też pewien promyk nadziei, ponieważ dowody pokazują, że rolnictwo może zostać ponownie zdywersyfikowane.

–dodał.

Różnorodność upraw rolniczych powodem współpracy różnych krajów

Wszyscy oni zgodnie podkreślają, że różnorodnośćróżnorodność upraw 02 upraw jest niezwykle ważnym czynnikiem skutecznego rolnictwa i żywienia ludzi. Zapewnia produktywność upraw w obliczu szkodników i chorób, odporność na ekstremalne warunki pogodowe i inne stresory oraz oferuje możliwość dostosowania do zmieniającego się klimatu i sprostania nowym wymaganiom rynku. Przyczyniając się do produktywności upraw, a także różnorodności żywieniowej, stanowi podstawę bezpieczeństwa żywnościowego i żywieniowego ludzkości.

Skala utraty różnorodności upraw, którą zaobserwowaliśmy w niektórych regionach świata, podkreśla znaczenie pilnego zajęcia się tą kwestią.

– tłumaczy dr Luigi Guarino, współautor badania.

Różnorodność uprawi w kolekacjach, które gromadzone są w rolniczych bankach genów i ogrodach botanicznych, mogą złagodzić lokalne i regionalne straty, a także umożliwić przyszłe przywrócenie różnorodności w gospodarstwach rolnych. Musimy wzmocnić te repozytoria i powielać unikalne kolekcje w innych lokalizacjach, aby zabezpieczyć się przed ryzykiem całkowitej utraty niektórych gatunków.

–dodaje.

Na całym świecie istnieje około 1750 banków genów, utrzymujących ponad siedem milionów próbek upraw. Działają one przeważnie w ogrodach botanicznych, uniwersytetach, organizacjach non-profit i wspólnotowych bankach nasion. Potrzebne są jednak kolejne takie miejsca i dalsze działania, aby zachować pełną gamę różnorodności zagrożonej zniknięciem z pól.
W omawianym badaniu analizowano zmianę zróżnicowania tradycyjnych odmian roślin uprawnych, nowoczesnych odmian roślin uprawnych, dzikich krewnych roślin uprawnych w ich naturalnych siedliskach oraz zasobów genetycznych roślin przechowywanych w repozytoriach. Okazało się, że zakres zmian w czasie we wszystkich tych środowiskach, choć zawsze jest znaczny, to bardzo różni się w zależności od typu uprawy, lokalizacji i podejścia analitycznego.

Dobrą wiadomością jest to, że chociaż znaleźliśmy dowody na ogromną utratę różnorodności w ciągu ostatnich dziesięcioleci w każdym z badanych przez nas środowisk, zauważyliśmy również znaczne utrzymanie tej różnorodności w niektórych kontekstach, a czasami, w określonych przypadkach, nawet pewien jej wzrost.

– zauważa dr Stephen Brush z UC Davis.

Różnorodność upraw rolniczych pozostaje wysoka

Różnorodność tradycyjnych upraw pozostaje wysoka np. w gospodarstwach rolnych na terenach cenionych ze względu na ich wyjątkowe zastosowania rolnicze i społeczne. 1/3 spośród 139 badań dotyczących zmian w tradycyjnych odmianach roślin uprawnych wykazała utrzymywanie się różnorodności w czasie, a prawie 1/4 czwarta znalazła dowody na pojawienie się nowej różnorodności. W ostatnich dziesięcioleciach hodowcy roślin poczynili też znaczne postępy w kierunku dywersyfikacji nowoczesnych odmian uprawnych.

Aby różnorodność upraw nadal ewoluowała, przynajmniej w takim samym stopniu co szkodniki, choroby roślin i zmiany klimatu, musimy podwoić nasze wsparcie dla działań ochronnych in situ oraz ex situ (w naturalnym środowisku oraz ekosystemach zastępczych - przyp. PAP).

– podkreśla prof. Allison Miller z Saint Louis University.

Dr Khoury podsumowuje zaś:

Przeglądając globalne zmiany w różnorodności upraw, która przecież stanowi podstawę naszego bezpieczeństwa żywnościowego, wyraźnie widzimy, że doszło do bardzo poważnych strat. Jednak istnieją narzędzia, metody i wiedza, aby powstrzymać dalszą erozję.

To kwestia priorytetów i zasobów. Jednak rozpoczęcie odwracania tego szkodliwego trendu to bardzo duże wyzwanie. Wymaga przekształcenia naszych systemów żywnościowych, a nawet całych społeczeństw. Tylko takie działania wesprą różnorodność upraw.

– dodaje.

Czytaj również: Zapylacze gwarantują różnorodność upraw. Ekspert o środkach ochrony roślin

PAP/fot.Pixabay



Autor: Mateusz Chrząszcz 06-12-2021 01:01:07

Uprawa malin, czyli jednego z najpopularniejszych sezonowych owoców

Uprawa malin powinna się rozpocząć od nawożenia gleby. Samo nawożenie zawsze powinno być oparte o analizę gleby.

Zapotrzebowanie na nawozy azotowe można oszacować na podstawie zawartości materii organicznej w glebie. Zapotrzebowanie na wapno zależy od odczynu i składu agronomicznego gleby oraz okresu stosowania wapna. Wapno najlepiej stosować na rok przed sadzeniem. Nawóz fosforowy można stosować zarówno przed, jak i przed sadzeniem, nawóz potasowy najlepiej aplikować tuż przed sadzeniem.

Nawożenie organiczne przed założeniem plantacji

Pozytywny wpływ stosowania nawozów organicznych przed założeniem plantacji zaobserwowano zwłaszcza na glebach lekkich gliniastych i ubogich w próchnicę. Dzieje się tak nie tylko dzięki dostarczeniu minerałów, ale także poprawie właściwości fizykochemicznych gleby. Najcenniejszy jest obornik. Jednak jego dawkowanie nie powinno przekraczać 35 ton/ha (170 kg N/ha). Obornika nie należy stosować jesienią na lekkiej glebie. Na glebach bardziej zwięzłych można go stosować jesienią i wiosną. Nawóz zielony to alternatywa dla obornika. Ziarna używane do orki mają szczególną wartość. Aby obniżyć koszty, ludzie mieszają rośliny strączkowe z innymi uprawami, na przykład zbożami.

Jeśli gleba jest dobrze przygotowana przed sadzeniem, nawożenie nawozami mineralnymi w pierwszych dwóch latach ogranicza się do nawozów azotowych. W pierwszym roku dwukrotnie zastosuj nawóz azotowy. Pierwsza część (ok. 30% zapotrzebowania na nawóz) wysiewana jest wczesną wiosną, reszta (70%) pod koniec czerwca, w drugim roku rozkład dozowania azotu powinien wynosić 50–70% wiosną i 30–50% pod koniec czerwca.

Uprawa malin w zależności od zasobności gleby w materię organiczną, zalecane są dawki N dla odmian tradycyjnych, które wahają się od 20 do 80 kg/ ha a dla odmian powtarzających 40-100 kg/ha. Dawki te dotyczą plantacji, na których utrzymuje się ugór herbicydowy lub mechaniczny. Przy stosowaniu dawki większej niż 50 kg/ ha nawozy azotowe rozsiewa się w dawkach dzielonych. Połowę wczesną wiosną a pozostałą bezpośrednio po kwitnieniu (dla odmian tradycyjnych) lub po miesiącu wzrostu (dla odmian powtarzających).Uprawa malin 02

Uprawa malin metodą fertygacji

Fertygacja to sposób nawożenia, w której minerały są dostarczane przez system nawadniający. Dlatego można stosować wyłącznie nawozy o wysokiej rozpuszczalności w wodzie. W takim systemie nawozowym zastosowana dawka jest wielokrotnie niższa niż w przypadku stosowania tradycyjnego nawozu. Nawożenie odmianami tradycyjnymi prowadzi się do połowy sierpnia i powtarza się do końca września.Badania naukowe wskazują, że do malin warto stosować nawozy wielokrotne. Stosowanie intensywnego nawozu z czasem będzie stymulować wzrost roślin, zwiększając ich plon. Nawożenie miało również istotny pozytywny wpływ na siłę i jędrność owoców badanych odmian malin, które są ważnymi wskaźnikami jakości konsumpcyjnej i przetwórczej.

Uprawa malin to również walka z chwastami. Najskuteczniejszym sposobem walki z chwastami jest łączenie chemicznych i nie chemicznych metod ochrony. Do nie chemicznych metod ochrony zaliczamy zabiegi mechaniczne – uprawa gleby, koszenie zbędnej roślinności, utrzymywanie roślin okrywowych, ściółkowanie oraz metody fizyczne np. wypalanie chwastów propanem. Niekontrolowany rozwój zachwaszczenia ogranicza wzrost i plonowanie roślin. Największe zagrożenie sprawia rozwój zachwaszczenia w okresie kwiecień-lipiec. Wszystkie chemiczne środki ochrony roślin muszą być stosowane zgodnie z obowiązującymi zaleceniami a ich liczba w sezonie nie może być większa od zaleconej w etykiecie.

Optymalnym sposobem utrzymania naprzemiennych rzędów na plantacji są wieloletnie trawy pastwiskowe – rdzawiec, wełnianka i życica trwała. Naturalną ściółkę stosuje się również w celu ograniczenia zachwaszczenia. Mogą to być odpady tekstylne, słoma zbożowa i rzepakowa, trociny, wióry, wióry drzewne, obornik, syntetyczny węgiel brunatny, kompost, resztki owoców. Ściółkowanie owocowych malin na dwuletnich pędach wymaga specjalnego podejścia. Plantacje takie można zakładać na nasypach, których boki pokryte są arkuszem czarnego polietylenu lub włókniną polipropylenową, a część środkowa (ok. 20 cm) pokryta korą lub słomą.

Czytaj również: Maliny – przepyszne i pełne witamin owoce o leczniczych właściwościach

wmodr.pl /fot.pixabay


Autor: Emilia Gromczak 05-12-2021 01:01:11

Nawożenie żyta i ochrona przed chwastami – podstawowe zasady

Nawożenie żyta i ochrona upraw przed chwastami decyduje o ilości i jakości plonów. Warto zapoznać się z podstawowymi zaleceniami. 

Żyto hybrydowe i populacyjne potrzebują nawożenia azotem. W okresie jesiennym zalecane jest aplikowanie trzech dawek azotu. Jednak oprócz azotu oba rodzaje potrzebują dokarmiania takimi makroskładnikami, jak potas, magnez czy też siarka. Obok odpowiedniego nawożenia istotne jest również zwalczanie chwastów.

Nawożenie żyta

Żyto hybrydowe i populacyjne potrzebują nawożenia azotem. Ci rolnicy, którzy specjalizują się w uprawie żyta hybrydowego podkreślają, że już nawożenie żyta azotem jesienią ma wpływ na plonowanie. Z kolei w okresie wiosennym zalecane jest aplikowanie trzech dawek azotu w optymalnych fazach rozwoju. Pierwsza dawka w momencie wznowienia wegetacji – 30-40 kg N/ha ( BCH 21-25), druga dawka na początku strzelania w źdźbło (BBCH 31-32) – 60 kg N/ha oraz trzecia dawka tuż przed kłoszeniem (BBCH 39-49) to z reguły 30 kg/ha. Niedobory azotu należy uzupełniać w jednym i drugim przypadku.

Żyto hybrydowe i populacyjne potrzebuje również dokarmiania takimi makroskładnikami, jak potas, magnez czy też siarka. Dzięki takiemu odżywieniu rośliny lepiej znoszą stres wywołany brakiem opadów. 

Ochrona żyta przed chwastami nawożenie żyta sposoby

Nawożenie żyta jest ważne, ale trzeba zwrócić również uwagę na ochronę upraw przed chwastami. Jesienią niezbędne jest zwalczanie miotły zbożowej, a wiosną chwastów dwuliściennych. Zaleca się wykonanie oprysku jesienią w fazie BBCH 11-12. Zabieg będzie wtedy najskuteczniejszy, a zarazem tańszy. Do jesiennej ochrony polecane są środki zawierające izoproturon, diflufenikan oraz izoproturon, pendimetalina. Ochrona chemiczna powinna uwzględniać również fungicydy oraz zastosowanie regulatorów wzrostu. Nie należy pomijać również zwalczania szkodników atakujących żyto, w tym największej plagi tej uprawy, czyli mszyc. W uprawie żyta hybrydowego duże znaczenie ma zabieg regulatorami wzrostu, który zapewni, że rośliny w pozycji pionowej doczekają do żniw. Najistotniejszy, pierwszy zabieg powinien być wykonany w fazie od początku strzelania w źdźbło do fazy pierwszego kolanka. Do tego celu zaleca się użycie środków zawierających CCC i trineksapak etylowy. 

Czytaj: Żyto na Rynku Towarów Rolno-Spożywczych. To elitarna inicjatywa GPW

wmodr.pl/fot.pixabay.com


Autor: Michał Rybka 04-12-2021 23:01:06

Międzyplon ścierniskowy może przynieść twojemu gospodarstwu wiele korzyści

Międzyplon ścierniskowy – tak są nazywane krótkookresowe uprawy, które mogą przynieść wiele korzyści. Jak zatem je uprawiać?

Międzyplonem nazywamy rośliny, które sieje się pomiędzy dwoma plonami głównymi. Uprawia się je ze względu na możliwość późniejszego wykorzystania ich na zielonkę, siano, kiszonkę lub paszę. Potoczna i używana przez wielu nazwa międzyplonu to “poplon”. Dobra agrotechnika oraz odpowiednie docenienie międzyplonów może przynieść Twojemu gospodarstwu wiele korzyści.

Jakie są rodzaje międzyplonów?

Wyróżnia się trzy rodzaje międzyplonów. Różnią się one terminem siewu:

Pierwszym rodzajem są międzyplony ścierniskowe. Wysiewa się je w drugiej połowie lata po wczesnym zbiorze plonu głównego, a zbierane są jesienią tego samego roku na paszę (np. rzepa ścierniskowa). Mogą być też przyorane na zielony nawóz. W takim przypadku wyróżniamy facelię, gorczycę biała, peluszkę i łubin.

Drugi rodzaj to międzyplony ozime. Należy je wysiewać po zbiorze plonu głównego, czyli wczesną jesienią. Natomiast zbierane są natomiast wiosną następnego roku. Do międzyplonów ozimych zaliczamy m.in.: rzepak ozimy, wykę czy żyto ozime.miedzyplonscierniskowy2

Ostatnim rodzajem są wsiewki międzyplonowe. Należy je siać wiosną i równocześnie z plonem głównym lub w czasie jego wegetacji. Warto zaznaczyć, że np. seradela wsiana w żyto powinna pozostać po jego zbiorze do jesieni tego samego roku. Ponadto do takiego siewu rośliny te powinny wyróżniać się wytrzymałością. Wybrane rośliny muszą charakteryzować się również odpornością na zacienienie w pierwszym okresie wzrostu po wschodach oraz muszą szybko rosnąć po odsłonięciu.

Międzyplon ścierniskowy to najchętniej wybierany rodzaj przez rolników

Resztki pozostałe po wykorzystaniu międzyplonu ścierniskowego można wykorzystać do produkcji pasz na okres jesienny. Można też pozostawić je na okres zimowy jako mulcz (zielona pokrywa) i przyorać podczas pierwszej wiosennej orki.

Pozostawienie międzyplonu na zimę ma wiele korzyści. Wykonanie takiego zabiegu pozwala ograniczyć wymywanie oraz wywiewanie składników pokarmowych z gleby. Pomaga także regulować wodne stosunki w glebie. Ponadto taka uprawa sprawia, że nawożenie nawozami organicznymi nie musi być takie intensywne. Solidne międzyplony mają porównywalne wartości nawozowe z obornikiem. Podobnie jak obornik, międzyplony są w stanie wzbogacić glebę w potrzebne składniki organiczne. Ponadto mogą użyźniać glebę oraz wpływać fitosanitarnie na środowisko glebowe. Innymi słowy można nimi zastąpić niedobory obornika w gospodarstwie. Dzięki temu gospodarz będzie mógł zrekompensować koszty paliwa i nasion, które poniósł na wykonanie zasiewów,

Żeby nie być gołosłownym weźmy gorczycę, która jest uprawiana jako międzyplon. Gorczyca wytwarza rozległy system korzeniowy. Pokaźny system korzeniowy ma wpływ na polepszenie struktury gruzełkowatej gleby oraz umożliwia dopływ powietrza i wody do głębszych warstw gleby. Dodatkowym atutem korzeni jest niszczenie tzw. podeszwy płużnej. Podeszwa płużna to nieprzepuszczalna i twarda warstwa ziemi. Powstaje ona na skutek wykonywania przez kilka lat orki na tę samą głębokość. Szybki wzrost tej rośliny zagłusza kiełkowanie chwastów.

Międzyplon ścierniskowy w kwestii prawidłowego zmianowania i ochrony środowiska

Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia chorób oraz liczebności szkodników roślin uprawnych, konieczne będzie prawidłowe zmianowanie i następstwo roślin po sobie w odstępie kilku lat. Oprócz bezpośrednich korzyści płynących dla gospodarstwa, uprawa międzyplonów ma pomagać w ochronie środowiska naturalnego. Jeśli intensyfikacja produkcji rolniczej przekroczy normę, to może wtedy dojść do poważnego wzrostu zanieczyszczenia gleb, wód oraz zachwiania równowagi przyrodniczej. W najgorszym przypadku prowadzi to do znacznego pogorszenia płodów rolnych.

Zobacz także: Międzyplony – co zrobić, gdy nie wysiejemy ich do 20 sierpnia?

wmodr.pl/ fot. wikipedia.org, pixabay.com

 

BULT SMOGOWICZE

Ta strona wykorzystuje pliki cookie

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z naszego serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies kliknij na „x” w prawym górnym rogu tej informacji. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Więcej o polityce prywatności możesz przeczytać tutaj.