Portal rolniczy - porady dla rolnika - informacje agro
Portal rolniczy - porady dla rolnika - informacje agro
Kaptan twitter swiatrolnika.info youtube swiatrolnika.info
Autor: Sebastian Wroniewski 08-11-2021 23:00:00

Grejpfruty – aktualny przegląd sytuacji na europejskich rynkach

Grejpfruty

Pomimo, że niektóre kraje cierpią z powodu złych warunków w okresie wegetacji jaką przechodzą grejpfruty, ogólne perspektywy dla tych owoców są pozytywne.

Chociaż grejpfrut nie jest najpopularniejszym owocem wśród gospodarstw domowych i jest najczęściej używany w branży gastronomicznej, jego zdrowe właściwości mogą być wykorzystane na swoją korzyść, jeśli sektor dobrze rozegra swoje karty.

80 procent włoskich gospodarstw domowych kupuje grejpfruty mniej niż raz w roku

We Włoszech grejpfruty to tylko okazjonalny zakup (średnio 2,8 raza w roku), ponieważ przegrywają one z konkurencją wielu innych tradycyjnych produktów, takich jak jabłka, pomarańcze, gruszki, banany, brzoskwinie i morele, ale także ze względu na inne rosnące kategorie, takie jak awokado, mango i egzotyki. Grejpfrut ma ogromny potencjał rozwojowy we Włoszech, biorąc pod uwagę, że ponad 80 procent rodzin w ogóle ich nie kupuje w ciągu 12 miesięcy. Aby stały się one bardziej popularne, warto skoncentrować się na ich właściwościach zdrowotnych: niskiej zawartości cukru i kalorii, dobrej zawartości witaminy C i potasu, a przede wszystkim właściwościach przeciwutleniających i odchudzających.

Świeże grejpfruty kupiło 18,9 procenta włoskich rodzin w ostatnim roku, czyli prawie 5 milionów gospodarstw domowych. Jeśli chodzi o produkty przetworzone, 9,1 procenta włoskich rodzin zakupiło gazowany napój bezalkoholowy o smaku grejpfrutowym w ostatnim roku kończącym się we wrześniu 2021 roku, co jest dość stabilnym trendem w porównaniu z poprzednimi latami. Rola grejpfruta w sokach owocowych jest bardziej ograniczona: 0,8 procenta gospodarstw domowych kupuje klasyczne soki o smaku grejpfrutowym, 0,9 procenta grejpfrut różowy. W ostatnich latach oba odsetki były dość stabilne.

Hurtownia z północnych Włoch, specjalizująca się w owocach egzotycznych, twierdzi, że grejpfruty sprowadzane były do ​​Włoch z basenu Morza Śródziemnego od 20 dni, podczas gdy wcześniej pochodziły z RPA. Głównym dostawcą jest Izrael, ale produkt pochodzi również z Hiszpanii, Turcji i Cypru. Ten ostatni naród ma pewne problemy z jakością.

Hiszpania jest bardziej skoncentrowana na aspekcie pakowania niż inne, z opakowaniami jednowarstwowymi o wadze 10 kilogramów, podczas gdy klasyczne 15-kilogramowe skrzynki przyjeżdżają z innych krajów. Cena hurtowa w tych dniach waha się od 1 do 1,20 euro za kilogram. Jest to produkt niszowy, a kierownik supermarketu twierdzi, że stanowi 1 procent lub mniej segmentu cytrusów.

90 procent sprzedaży to grejpfrut czerwony, 10 procent żółty lub biały. We Włoszech bardzo dużo kupuje kanał cateringowy: bary używają go jako składnika koktajli lub soków, tak jak hotele używają go do śniadań, szczególnie dla klientów zagranicznych.

Dobre ceny hiszpańskiego grejpfruta pomimo obaw o jakość

Hiszpański sezon grejpfrutowy trwa od połowy październikaGrejpfruty 02 z perspektywą niższych zbiorów ze względu na uporczywe wiosenne deszcze, które odbiły się na kwitnieniu. Prognozy są dobre ze względu na ożywienie kanału gastronomicznego, który ułatwi sprzedaż niższych kategorii. Według prognoz MAPA zbiory grejpfruta w sezonie 21/22 mają wynieść 84 010 ton; 1,25 procenta więcej niż w poprzedniej kampanii. To było dobre przejście między dwiema półkulami. Grejpfruty z Turcji coraz częściej trafiają na rynki. Hiszpania pokrywa się z Meksykiem na początku swojego sezonu, a zwłaszcza z Florydą i Izraelem, ponieważ mają podobne harmonogramy.

Tymczasem w segmencie detalicznym popyt pozostaje stabilny, a sprzedaż jest stabilna. Na rynku hurtowym rytm sprzedaży utrzymuje się na stałym poziomie. W związku z tym zapasy są niskie, a ceny ponadprzeciętne. Ponadto w dłuższej perspektywie podaż grejpfruta powinna wzrosnąć ze względu na ewolucję ilości z krajów śródziemnomorskich.

Stabilny popyt na grejpfruty w Niemczech, Star Ruby wciąż bardzo popularny

W tygodniu 43 rozpoczął się sezon grejpfrutowy dla jednej firmy handlowej z pierwszymi towarami z Turcji. Sezon potrwa do stycznia/lutego 2022 roku. Grejpfruty mają dobrą jakość. Klientami są różne przedsiębiorstwa gastronomiczne i cateringowe, a niewielka część dostarczana jest również do sklepów spożywczych.

Choć w swojej ofercie mają już mniejsze ilości grejpfrutów z Hiszpanii, ich jakość nie jest jeszcze szczególnie dobra. Dopiero od grudnia owoce są wyraźnie bardziej czerwone w środku. Oferują tylko odmianę Star Ruby, która nadal jest bardzo popularna.

Popyt pozostał stosunkowo stabilny w porównaniu z poprzednim rokiem. Ostatnio nie było żadnych poważnych problemów w logistyce, ale pojawiły się pewne problemy z dostawą z powodu braku miejsca na wysyłkę.

Poziom sprzedaży nie może być porównywany z tymi z lat ubiegłych. Firma szacuje spadek na około 30-40 procent. Zamknięcia różnych lokali gastronomicznych, a tym samym byłych klientów, wyraźnie na nie wpłynęły. Ponadto dumpingowe ceny w supermarketach nie zachęcałyby klientów do robienia zakupów na targowiskach.

Dobra sprzedaż tureckich grejpfrutów, coraz mniej hiszpańskich grejpfrutów na holenderskim rynku

Holenderski handlarz owocami importuje obecnie głównie grejpfruty z Turcji.

Sprzedaż idzie dobrze. Dostępnych jest również wiele małych rozmiarów. Ceny wahają się od 11 do 14 euro. Na rynku wciąż jest południowoafrykański grejpfrut. Hiszpański grejpfrut jest obecnie na rynku sporadycznie

– wyjaśnia.

Czytaj też: Kiwi – owoc pełen witamin i korzyści prozdrowotnych

freshplaza.com/fot.Pixabay

Opublikował:
Sebastian Wroniewski
Author: Sebastian Wroniewski
O Autorze
Wychowany w małym mieście nieopodal Warszawy. Od dziecka pasjonat natury i rolnictwa. Po kilkuletniej przygodzie z dużym miastem powrócił w rodzinne strony, by oddać się pisaniu na bliskie mu tematy. W wolnych chwilach podróżuje po Polsce i świecie.
Ostatnio opublikowane artykuły tego autora


Autor: Mateusz Chrząszcz 06-12-2021 01:01:07

Uprawa malin, czyli jednego z najpopularniejszych sezonowych owoców

Uprawa malin powinna się rozpocząć od nawożenia gleby. Samo nawożenie zawsze powinno być oparte o analizę gleby.

Zapotrzebowanie na nawozy azotowe można oszacować na podstawie zawartości materii organicznej w glebie. Zapotrzebowanie na wapno zależy od odczynu i składu agronomicznego gleby oraz okresu stosowania wapna. Wapno najlepiej stosować na rok przed sadzeniem. Nawóz fosforowy można stosować zarówno przed, jak i przed sadzeniem, nawóz potasowy najlepiej aplikować tuż przed sadzeniem.

Nawożenie organiczne przed założeniem plantacji

Pozytywny wpływ stosowania nawozów organicznych przed założeniem plantacji zaobserwowano zwłaszcza na glebach lekkich gliniastych i ubogich w próchnicę. Dzieje się tak nie tylko dzięki dostarczeniu minerałów, ale także poprawie właściwości fizykochemicznych gleby. Najcenniejszy jest obornik. Jednak jego dawkowanie nie powinno przekraczać 35 ton/ha (170 kg N/ha). Obornika nie należy stosować jesienią na lekkiej glebie. Na glebach bardziej zwięzłych można go stosować jesienią i wiosną. Nawóz zielony to alternatywa dla obornika. Ziarna używane do orki mają szczególną wartość. Aby obniżyć koszty, ludzie mieszają rośliny strączkowe z innymi uprawami, na przykład zbożami.

Jeśli gleba jest dobrze przygotowana przed sadzeniem, nawożenie nawozami mineralnymi w pierwszych dwóch latach ogranicza się do nawozów azotowych. W pierwszym roku dwukrotnie zastosuj nawóz azotowy. Pierwsza część (ok. 30% zapotrzebowania na nawóz) wysiewana jest wczesną wiosną, reszta (70%) pod koniec czerwca, w drugim roku rozkład dozowania azotu powinien wynosić 50–70% wiosną i 30–50% pod koniec czerwca.

Uprawa malin w zależności od zasobności gleby w materię organiczną, zalecane są dawki N dla odmian tradycyjnych, które wahają się od 20 do 80 kg/ ha a dla odmian powtarzających 40-100 kg/ha. Dawki te dotyczą plantacji, na których utrzymuje się ugór herbicydowy lub mechaniczny. Przy stosowaniu dawki większej niż 50 kg/ ha nawozy azotowe rozsiewa się w dawkach dzielonych. Połowę wczesną wiosną a pozostałą bezpośrednio po kwitnieniu (dla odmian tradycyjnych) lub po miesiącu wzrostu (dla odmian powtarzających).Uprawa malin 02

Uprawa malin metodą fertygacji

Fertygacja to sposób nawożenia, w której minerały są dostarczane przez system nawadniający. Dlatego można stosować wyłącznie nawozy o wysokiej rozpuszczalności w wodzie. W takim systemie nawozowym zastosowana dawka jest wielokrotnie niższa niż w przypadku stosowania tradycyjnego nawozu. Nawożenie odmianami tradycyjnymi prowadzi się do połowy sierpnia i powtarza się do końca września.Badania naukowe wskazują, że do malin warto stosować nawozy wielokrotne. Stosowanie intensywnego nawozu z czasem będzie stymulować wzrost roślin, zwiększając ich plon. Nawożenie miało również istotny pozytywny wpływ na siłę i jędrność owoców badanych odmian malin, które są ważnymi wskaźnikami jakości konsumpcyjnej i przetwórczej.

Uprawa malin to również walka z chwastami. Najskuteczniejszym sposobem walki z chwastami jest łączenie chemicznych i nie chemicznych metod ochrony. Do nie chemicznych metod ochrony zaliczamy zabiegi mechaniczne – uprawa gleby, koszenie zbędnej roślinności, utrzymywanie roślin okrywowych, ściółkowanie oraz metody fizyczne np. wypalanie chwastów propanem. Niekontrolowany rozwój zachwaszczenia ogranicza wzrost i plonowanie roślin. Największe zagrożenie sprawia rozwój zachwaszczenia w okresie kwiecień-lipiec. Wszystkie chemiczne środki ochrony roślin muszą być stosowane zgodnie z obowiązującymi zaleceniami a ich liczba w sezonie nie może być większa od zaleconej w etykiecie.

Optymalnym sposobem utrzymania naprzemiennych rzędów na plantacji są wieloletnie trawy pastwiskowe – rdzawiec, wełnianka i życica trwała. Naturalną ściółkę stosuje się również w celu ograniczenia zachwaszczenia. Mogą to być odpady tekstylne, słoma zbożowa i rzepakowa, trociny, wióry, wióry drzewne, obornik, syntetyczny węgiel brunatny, kompost, resztki owoców. Ściółkowanie owocowych malin na dwuletnich pędach wymaga specjalnego podejścia. Plantacje takie można zakładać na nasypach, których boki pokryte są arkuszem czarnego polietylenu lub włókniną polipropylenową, a część środkowa (ok. 20 cm) pokryta korą lub słomą.

Czytaj również: Maliny – przepyszne i pełne witamin owoce o leczniczych właściwościach

wmodr.pl /fot.pixabay


Autor: Emilia Gromczak 05-12-2021 01:01:11

Nawożenie żyta i ochrona przed chwastami – podstawowe zasady

Nawożenie żyta i ochrona upraw przed chwastami decyduje o ilości i jakości plonów. Warto zapoznać się z podstawowymi zaleceniami. 

Żyto hybrydowe i populacyjne potrzebują nawożenia azotem. W okresie jesiennym zalecane jest aplikowanie trzech dawek azotu. Jednak oprócz azotu oba rodzaje potrzebują dokarmiania takimi makroskładnikami, jak potas, magnez czy też siarka. Obok odpowiedniego nawożenia istotne jest również zwalczanie chwastów.

Nawożenie żyta

Żyto hybrydowe i populacyjne potrzebują nawożenia azotem. Ci rolnicy, którzy specjalizują się w uprawie żyta hybrydowego podkreślają, że już nawożenie żyta azotem jesienią ma wpływ na plonowanie. Z kolei w okresie wiosennym zalecane jest aplikowanie trzech dawek azotu w optymalnych fazach rozwoju. Pierwsza dawka w momencie wznowienia wegetacji – 30-40 kg N/ha ( BCH 21-25), druga dawka na początku strzelania w źdźbło (BBCH 31-32) – 60 kg N/ha oraz trzecia dawka tuż przed kłoszeniem (BBCH 39-49) to z reguły 30 kg/ha. Niedobory azotu należy uzupełniać w jednym i drugim przypadku.

Żyto hybrydowe i populacyjne potrzebuje również dokarmiania takimi makroskładnikami, jak potas, magnez czy też siarka. Dzięki takiemu odżywieniu rośliny lepiej znoszą stres wywołany brakiem opadów. 

Ochrona żyta przed chwastami nawożenie żyta sposoby

Nawożenie żyta jest ważne, ale trzeba zwrócić również uwagę na ochronę upraw przed chwastami. Jesienią niezbędne jest zwalczanie miotły zbożowej, a wiosną chwastów dwuliściennych. Zaleca się wykonanie oprysku jesienią w fazie BBCH 11-12. Zabieg będzie wtedy najskuteczniejszy, a zarazem tańszy. Do jesiennej ochrony polecane są środki zawierające izoproturon, diflufenikan oraz izoproturon, pendimetalina. Ochrona chemiczna powinna uwzględniać również fungicydy oraz zastosowanie regulatorów wzrostu. Nie należy pomijać również zwalczania szkodników atakujących żyto, w tym największej plagi tej uprawy, czyli mszyc. W uprawie żyta hybrydowego duże znaczenie ma zabieg regulatorami wzrostu, który zapewni, że rośliny w pozycji pionowej doczekają do żniw. Najistotniejszy, pierwszy zabieg powinien być wykonany w fazie od początku strzelania w źdźbło do fazy pierwszego kolanka. Do tego celu zaleca się użycie środków zawierających CCC i trineksapak etylowy. 

Czytaj: Żyto na Rynku Towarów Rolno-Spożywczych. To elitarna inicjatywa GPW

wmodr.pl/fot.pixabay.com


Autor: Michał Rybka 04-12-2021 23:01:06

Międzyplon ścierniskowy może przynieść twojemu gospodarstwu wiele korzyści

Międzyplon ścierniskowy – tak są nazywane krótkookresowe uprawy, które mogą przynieść wiele korzyści. Jak zatem je uprawiać?

Międzyplonem nazywamy rośliny, które sieje się pomiędzy dwoma plonami głównymi. Uprawia się je ze względu na możliwość późniejszego wykorzystania ich na zielonkę, siano, kiszonkę lub paszę. Potoczna i używana przez wielu nazwa międzyplonu to “poplon”. Dobra agrotechnika oraz odpowiednie docenienie międzyplonów może przynieść Twojemu gospodarstwu wiele korzyści.

Jakie są rodzaje międzyplonów?

Wyróżnia się trzy rodzaje międzyplonów. Różnią się one terminem siewu:

Pierwszym rodzajem są międzyplony ścierniskowe. Wysiewa się je w drugiej połowie lata po wczesnym zbiorze plonu głównego, a zbierane są jesienią tego samego roku na paszę (np. rzepa ścierniskowa). Mogą być też przyorane na zielony nawóz. W takim przypadku wyróżniamy facelię, gorczycę biała, peluszkę i łubin.

Drugi rodzaj to międzyplony ozime. Należy je wysiewać po zbiorze plonu głównego, czyli wczesną jesienią. Natomiast zbierane są natomiast wiosną następnego roku. Do międzyplonów ozimych zaliczamy m.in.: rzepak ozimy, wykę czy żyto ozime.miedzyplonscierniskowy2

Ostatnim rodzajem są wsiewki międzyplonowe. Należy je siać wiosną i równocześnie z plonem głównym lub w czasie jego wegetacji. Warto zaznaczyć, że np. seradela wsiana w żyto powinna pozostać po jego zbiorze do jesieni tego samego roku. Ponadto do takiego siewu rośliny te powinny wyróżniać się wytrzymałością. Wybrane rośliny muszą charakteryzować się również odpornością na zacienienie w pierwszym okresie wzrostu po wschodach oraz muszą szybko rosnąć po odsłonięciu.

Międzyplon ścierniskowy to najchętniej wybierany rodzaj przez rolników

Resztki pozostałe po wykorzystaniu międzyplonu ścierniskowego można wykorzystać do produkcji pasz na okres jesienny. Można też pozostawić je na okres zimowy jako mulcz (zielona pokrywa) i przyorać podczas pierwszej wiosennej orki.

Pozostawienie międzyplonu na zimę ma wiele korzyści. Wykonanie takiego zabiegu pozwala ograniczyć wymywanie oraz wywiewanie składników pokarmowych z gleby. Pomaga także regulować wodne stosunki w glebie. Ponadto taka uprawa sprawia, że nawożenie nawozami organicznymi nie musi być takie intensywne. Solidne międzyplony mają porównywalne wartości nawozowe z obornikiem. Podobnie jak obornik, międzyplony są w stanie wzbogacić glebę w potrzebne składniki organiczne. Ponadto mogą użyźniać glebę oraz wpływać fitosanitarnie na środowisko glebowe. Innymi słowy można nimi zastąpić niedobory obornika w gospodarstwie. Dzięki temu gospodarz będzie mógł zrekompensować koszty paliwa i nasion, które poniósł na wykonanie zasiewów,

Żeby nie być gołosłownym weźmy gorczycę, która jest uprawiana jako międzyplon. Gorczyca wytwarza rozległy system korzeniowy. Pokaźny system korzeniowy ma wpływ na polepszenie struktury gruzełkowatej gleby oraz umożliwia dopływ powietrza i wody do głębszych warstw gleby. Dodatkowym atutem korzeni jest niszczenie tzw. podeszwy płużnej. Podeszwa płużna to nieprzepuszczalna i twarda warstwa ziemi. Powstaje ona na skutek wykonywania przez kilka lat orki na tę samą głębokość. Szybki wzrost tej rośliny zagłusza kiełkowanie chwastów.

Międzyplon ścierniskowy w kwestii prawidłowego zmianowania i ochrony środowiska

Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia chorób oraz liczebności szkodników roślin uprawnych, konieczne będzie prawidłowe zmianowanie i następstwo roślin po sobie w odstępie kilku lat. Oprócz bezpośrednich korzyści płynących dla gospodarstwa, uprawa międzyplonów ma pomagać w ochronie środowiska naturalnego. Jeśli intensyfikacja produkcji rolniczej przekroczy normę, to może wtedy dojść do poważnego wzrostu zanieczyszczenia gleb, wód oraz zachwiania równowagi przyrodniczej. W najgorszym przypadku prowadzi to do znacznego pogorszenia płodów rolnych.

Zobacz także: Międzyplony – co zrobić, gdy nie wysiejemy ich do 20 sierpnia?

wmodr.pl/ fot. wikipedia.org, pixabay.com

 

BULT SMOGOWICZE

Ta strona wykorzystuje pliki cookie

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z naszego serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies kliknij na „x” w prawym górnym rogu tej informacji. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Więcej o polityce prywatności możesz przeczytać tutaj.