Ubój z konieczności poza rzeźnią – nowe przepisy
Autor: Piotr Pałys 2020-01-26 19:00:19

Ubój z konieczności poza rzeźnią – nowe przepisy

W dniu 14 grudnia 2019 roku skorygowano zasady uboju z konieczności poza zakładem ubojowym. Rzecz dotyczy zwierząt parzystokopytnych.

 

Poza rzeźnią, do legalnego uboju parzystokopytnych, może dojść, gdy zdrowe zwierzę: koza, owca, świnia, krowa lub koń, ulegnie wypadkowi, łamiąc kończynę, kręgosłup, albo dozna innego urazu, który wyklucza jego naturalne poruszanie się, a tym samym transport do rzeźni. Przepis, w razie zaistnienia tego typu sytuacji, daje możliwość ratunku wartości rzeźnej zwierzęcia.

Warunki dokonania uboju koniecznego:

  • Wezwanie lekarza weterynarii, zajmującego się zwierzyną gospodarczą
  • Wystawienie dokumentu stwierdzającego konieczność leczenia, poddania ubojowi z konieczności lub uśmierceniu

Postępowanie w razie stwierdzenia przez lekarza weterynarii koniecznego uboju:

  • Kontakt z powiatowym lekarzem weterynarii, właściwym terytorialnie dla Twojego gospodarstwa, celem przeprowadzenia badania przedubojowego, potwierdzonego wystawieniem urzędowego świadectwa zwierzęcia poddanego ubojowi z konieczności (UWAGA: NOWE ZALECENIA - Zmiany tych przepisów zostały wprowadzone m. in. rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2019/624 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (Dz. Urz. UE L 131, z 17.05.2019, str.1)
  • Kontakt z rzeźnią, której celem są ustalenia dotyczące możliwości przyjęcia tuszy i narządów wewnętrznych. Tusza i wnętrzności muszą być dostarczone do rzeźni, tam poubojowe mięso przebadane przez lekarza weterynarii, który wyda ocenę przydatności do spożycia przez człowieka. To warunek wprowadzenia mięsa do obrotu handlowego.
  • Poddać zwierzę ubojowi z konieczności

Kto może wykonać czynność uboju z konieczności?

  • Osoba posiadająca odpowiednie kwalifikacje, tożsame do tych, które wymaga się w rzeźniach

Sposób i warunki uboju z konieczności:

  • Podjęcie niezbędnych działań, aby ulżyć zwierzęciu i dokonać go najszybciej
  • Oszczędzenie zwierzęciu niepotrzebnego bólu, cierpienia i niepokoju w trakcie czynności
  • Spełnienie wymagań dotyczących ochrony zwierząt podczas czynności – ogłuszenie zwierzęcia, wykrwawienie zgodne z przepisami określonymi w rozporządzeniu Rady Ministrów nr 1099/2009 przez osobę posiadającą konieczne kwalifikacje
  • Wykrwawienie tuszy po uboju
  • W miejscu uboju można pod nadzorem urzędowego lekarza weterynarii usunąć z tuszy żołądek i jelita. Usunięte narządy należy oznakować (w sposób jednoznacznie umożliwiający przypisanie ich do danej tuszy) i z tuszą przewieźć do rzeźni

Dokumenty, jakie należy dostarczyć do rzeźni wraz z tuszą i narządami wewnętrznymi:

  • Oświadczenie rolnika stwierdzające tożsamość zwierzęcia, zawierające dane na temat leczniczych produktów weterynaryjnych lub innych substancji, jakie podano zwierzęciu lub wobec niego stosowano, zawierające wyszczególnienia dat dozowania i okresów karencji
  • Urzędowe świadectwo stwierdzające korzystny wynik badania przedubojowego, datę, czas przeprowadzenia tego badania, przyczynę uboju dokonanego z konieczności, informacje dotyczące leczenia zwierzęcia

Warunki, w jakich tusza i narządy wewnętrzne zwierzęcia winny być poddane w czasie przewozu do rzeźni:

  • Higieniczne, najszybciej, jak to możliwe. Jeśli transport będzie trwał dłużej niż 2 godziny, liczone od chwili uboju, konieczność zastosowania chłodni. Jeśli warunki klimatyczne pozwalają na transport, nie ma konieczności stosowania chłodzenia tusz i narządów wewnętrznych

Co należy czynić w razie, gdy lekarz weterynarii uzna, że nie może być przeprowadzony ubój z konieczności?

Lekarz weterynarii może uznać, że zwierzę powinno być poddane leczeniu lub uśmiercone. Jeśli mamy do czynienia z werdyktem o uśmierceniu to:

  • Uśmiercenia dokonuje lekarz weterynarii podając środek do usypiania
  • Tusza może być poddana utylizacji lub za zgodą urzędowego lekarza weterynarii przeznaczona do skarmienia mięsożernych zwierząt futerkowych (konieczny kontakt z powiatowym lekarzem weterynarii)
  • W przypadku zdrowych zwierząt parzystokopytnych, które uległy wypadkowi: koza, owca, świnia lub celę do 6 miesiąca życia, istnieje możliwość dokonania uboju w celu pozyskania mięsa do własnych potrzeb (konieczna obecność lekarza weterynarii), lecz mięsem nie wolno handlować

Co robić w razie nie znalezienia rzeźni gotowej przyjąć tuszy wraz z narządami wewnętrznymi zwierzęcia, które poddano ubojowi z konieczności?

  • Rolnik decyduje o leczeniu zwierzęcia, uśmierceniu go lub przeprowadzeniu uboju na cele mięsne do własnych potrzeb. Jeśli dojdzie do śmierci zwierzęcia, zwłoki należy zutylizować, a koszt takiej utylizacji pokrywa ARiMR

Czy w każdym przypadku, pod warunkiem prawidłowo przeprowadzonego uboju z konieczności można zagwarantować, że zostanie uratowana wartość rzeźna zwierzęcia?

Mięso, które pozyskano w wyniku uboju z konieczności, każdorazowo jest poddane badaniu poubojowemu, które przeprowadza urzędowy lekarz weterynarii w rzeźni. W jego wyniku stwierdza się, czy mięso jest przydatne, czy nieprzydatne do spożycia przez człowieka, nim trafi do obrotu handlowego. Wartość rzeźna zwierzęcia zostanie uratowana tylko wtedy, gdy tusza jest oceniona, jako zdatna do spożycia przez człowieka.

Jeśli tusza jest oceniona, jako niezdatna do spożycia przez człowieka, jest poddawana utylizacji (problem, kto ponosi koszty utylizacji zależy od umowy, jaka została zawarta między rolnikiem, a rzeźnią) lub za zgodą urzędowego lekarza weterynarii mięso przeznacza się do skarmienia mięsożernych zwierząt futerkowych.

Czy w razie konieczności dokonania uboju parzystokopytnych z konieczności muszę zawiadamiać ARiMR?

  • Tak w każdym przypadku dokonania takiego uboju w ciągu 7 dni
  • Na terenach objętych strefą ASF w przypadku świń, termin skrócono do 2 dni

Nielegalne praktyki - co robić?

  • Zgłaszać do właściwych dla miejsca zdarzenia powiatowych lekarzy weterynarii za pośrednictwem druku – dostępny na stronie www.interwencja.wetgiw.gov.pl

Gdzie szukać odpowiednich rzeźni?

Rejestr rzeźni funkcjonujących na terenie Polski, które spełniają wymogi dotyczące przyjmowania zwierząt , które poddano ubojowi z konieczności poza rzeźnią, znajdują się w załączniku: III sekcja I rozdział VI rozporządzenie (WE) nr 853/2004, opublikowany na stronie: www.zywnosc.wetgiw.gov.pl/spi/rzeznie

Źródło: podrb.pl/PP
Fot.pixabay.com


Ta strona wykorzystuje pliki cookie

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z naszego serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies kliknij na „x” w prawym górnym rogu tej informacji. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Więcej o polityce prywatności możesz przeczytać tutaj.