Portal rolniczy - porady dla rolnika - informacje agro
Portal rolniczy - porady dla rolnika - informacje agro
Kaptan twitter swiatrolnika.info youtube swiatrolnika.info
Autor: Sebastian Wroniewski 2021-05-09 19:15:00

Klon to obiecujące drzewo do renowacji dużych polan

Klon

Obecnie naukowcy i leśnicy intensywnie poszukują i testują sposoby jak najskuteczniejszego zalesiania dużych polan, nie tylko po katastrofie kornika drukarza. Oprócz szerszego wykorzystania procesów naturalnych, pionierskich gatunków drzew w odnowieniu lasów po klęskach żywiołowych, bada się także mniej powszechne metody odnowienia sztucznego, w tym odnowienia grupowego. Odnowienie grupowe jest szczególnie odpowiednie dla cennych drzew liściastych, takich jak dąb czy klon. Naukowcy z Wydziału Leśnictwa i Technologii Drewna Uniwersytetu Mendla w Brnie w swoich badaniach skupili się na możliwości wykorzystania odnowy grupowej. Swoje wyniki opublikowali w czasopiśmie Reports of Forestry Research 1/2021, w artykule „Pierwsze ustalenia z grupowego odnawiania jaworu klonowego w rejonie rozkładu obcych drzewostanów iglastych”. W nim podsumowali doświadczenia z dwóch eksperymentów opartych na szkolnym leśnym przedsiębiorstwie „Las Masaryka” Křtiny.

Klon i odnowienie grupowe

Regeneracja grupowa (niepełna obszarowa) polega na posadzeniu drzew docelowych w grupy, przy czym przestrzenie między grupami pozostają całkowicie lub częściowo bez odnowienia sztucznego. W przeszłości metoda ta była wykorzystywana zarówno do ponownego zalesiania na siedliskach ekstremalnych, jak i do ponownego zalesiania na terenach górskich. Odnowienie grupowe jest szczególnie odpowiednie dla cennych drzew liściastych, takich jak dąb czy klon. Modrzew, jodła lub buk są obecnie testowane również na Słowacji; świerk znajduje zastosowanie na terenach górskich.

Szybko rosnące rośliny drzewiaste, takie jak wiśnia lub brzoza, są zalecane jako wypełniacze, chociaż nie jest to ekonomicznie konieczne, rośliny drzewiaste w przestrzeniach między sztucznie założonymi grupami. W przypadkach, gdy sadzenie drzew docelowych odbywa się w istniejących, śródmiąższowych narostach drzew pionierskich (brzoza, osika), które ze swej natury są bliskie uzupełnienia przyrostów, zastosowanie znajdzie również buk. Jednocześnie zwierzyna okazała się czynnikiem granicznym odnowienia grupy, ale także roślin pomocniczych (wypełniających) drzewiastych w określonych warunkach.

Badania w Europie Zachodniej potwierdziły perspektywę wariantów dużych grup dębu (grupa ok. 25 m2 i klipsy 1 × 1 m), natomiast nasadzenia gniazd (małe gęsto sadzone lub sadzone dęby, zwykle ok. 1 m2) dębu wykazały być mało obiecujące. Duża gęstość dębu w sadzonych gniazdach to wysokie koszty odnowienia, słabszy przyrost grubości, wyszczuplenie dębu, a co za tym idzie mniejsza stabilność mechaniczna.

ASF – nowe unijne przepisy dobiją hodowców trzody chlewnej? Gdzie jest minister Puda?

Klon a zwierzyna

Zalety odtwarzania grupowego są zarówno Klon biologiczne - pozostawiając część oczyszczonej przestrzeni dla procesów naturalnych i związany z tym wzrost bioróżnorodności, jak i ekonomiczne - zmniejszające koszty odtwarzania. Sztuczna odnowa jest wymagającą finansowo pozycją w leśnictwie, gdzie do kosztów materiału nasadzeniowego i nasadzeń podchodzą koszty ochrony nowopowstałych drzewostanów.

W zależności od konkretnych warunków i gatunków drzew, znaczące koszty stanowią ochronę przed zwierzyną łowną i burzami. Dominującą metodą indywidualnej ochrony przed zwierzyną jest stosowanie plastikowych ochraniaczy - rurek wykonanych z polipropylenu lub polietylenu. W naszych warunkach do sadzenia nadaje się wiele gatunków drzew liściastych, takich jak dąb czy klon. Zaletą tubek jest oprócz ochrony roślin sadzonych pojedynczo i naturalnie odmładzanych na powierzchni drzewostanu, również stymulujący wzrost wzrostu. Skuteczność tej metody zależy głównie od doboru odpowiedniego rodzaju ochraniaczy oraz prawidłowego postępowania technologicznego w ich stosowaniu.

Same badania przeprowadzono na dwóch poletkach doświadczalnych. Jedynie około 30% jaworów zostało posadzonych na poletkach doświadczalnych podczas rekultywacji grupowej w porównaniu z rekultywacją terenu. Innymi słowy, dzięki tej procedurze można przywrócić ponad trzykrotną powierzchnię obsadzoną na całym obszarze przy takim samym zużyciu materiału do sadzenia. Jednocześnie eksperyment opierał się na założeniu uzyskania porównywalnej wartości produkcji przy ogólnym odnowieniu w wieku celnym drzewostanu. Klon wykazał ogólnie niskie wartości porównywalne dla obu wariantów jeśli chodzi o śmiertelności.

Klon najbardziej obiecujący

Mimo, że ocena jakości nowego drzewostanu jest wciąż przedwczesna, wyniki wskazały na porównywalny potencjał wartościowy uprawy klonu w grupach i na całym obszarze. Wyniki te są zgodne ze wstępnymi ustaleniami dotyczącymi drzewostanów dębowych na podstawie metody dużych grup. Problem ten wymaga jednak długotrwałych, powtarzalnych badań i bardziej szczegółowej analizy rozmieszczenia przestrzennego klonów jakościowych nie tylko w grupach, ale także na całym obszarze.

Naturalnie regenerowane dęby, graby i prawdopodobnie inne rośliny drzewiaste były rzadkością w przestrzeniach międzysadzeniowych. W odróżnieniu od nasadzeń całopowierzchniowych, gdzie występowaniu innych gatunków drzew często zapobiega konsekwentna pielęgnacja upraw, aw późniejszym wieku także znaczna konkurencja klonu cało posadzonego, można spodziewać się większej bioróżnorodności w odnowie grupowej, a tym samym stabilności nowopowstałej roślinności. .

Obniżeniu kosztów rekultywacji grupowej towarzyszył w określonych warunkach wzrost udziału kosztów ochrony przed zwierzyną łowną. Podczas odnawiania niekompletnego można spodziewać się silniejszego ataku zwierzyny na nasadzone drzewa, w związku z czym konieczne jest zwrócenie należytej uwagi na nasadzenia. Długofalowym rozwiązaniem tego problemu mogłoby być dostosowanie stanu gry, krótkoterminowym - dobranie odpowiedniej ochrony przed grą. Optymalną metodą wydaje się być intensywna ochrona mechaniczna (np. klon rosnący we wspomnianej już tubie) w centrum grup oraz rozległa ochrona klonów (powłoka) na obrzeżach grup.

Wyniki eksperymentów wykazały, że w początkowej fazie sadzenie grupowe nie ma praktycznego wpływu na śmiertelność i wzrost jakościowy sadzonego klonu. Dalszy rozwój zasiedlonych drzewostanów jest obecnie trudny do przewidzenia, jednak nic nie wskazuje na to, aby takie utworzone drzewostany charakteryzowały się gorszymi ogólnymi cechami jakościowymi. Podstawowym czynnikiem w szerszym zastosowaniu tej metody jest sposób ochrony zwierzyny przed uszkodzeniem, czyli właściwe zarządzanie zwierzyną. Jako obiecującą i ekonomicznie uzasadnioną metodę możemy polecić połączenie mechanicznej i chemicznej ochrony sadzonych roślin w nasadzeniach grupowych.

– podsumowuje Antonín Martiník, jeden z naukowców.

agris.cz/fot.pixabay

Opublikował:
Sebastian Wroniewski
Author: Sebastian Wroniewski
O Autorze
Wychowany w małym mieście nieopodal Warszawy. Od dziecka pasjonat natury i rolnictwa. Po kilkuletniej przygodzie z dużym miastem powrócił w rodzinne strony, by oddać się pisaniu na bliskie mu tematy. W wolnych chwilach podróżuje po Polsce i świecie.
Ostatnio opublikowane artykuły tego autora

BULT SMOGOWICZE

Ta strona wykorzystuje pliki cookie

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z naszego serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies kliknij na „x” w prawym górnym rogu tej informacji. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Więcej o polityce prywatności możesz przeczytać tutaj.