Święto Trzech Króli (zwane również świętem Objawienia Pańskiego lub Epifanią), jest obchodzone co roku 6 stycznia w Polsce i wielu innych krajach na świecie. 

Jest to jedno z ważniejszych świąt chrześcijańskich, upamiętniające przybycie do Betlejem trzech mędrców lub królów, którzy poszukiwali Mesjasza, narodzonego w stajence. W Kościele rzymskokatolickim Objawienie Pańskie jest świętem nakazanym.

6 Stycznia, czyli Święto Trzech Króli

Według biblijnej opowieści Trzej Królowie byli wyraźnie zainspirowani przez gwiazdę, która prowadziła ich do Betlejem, gdzie znaleźli małego Jezusa otoczonego Maryją i Józefem. Przynieśli dary: złoto, kadzidło i mirrę. W ten sposób wypełnili proroctwo Izajasza, według którego Mesjasz miał być władcą nie tylko Izraela, ale także całego świata.

Obecnie Święto Trzech Króli jest głównie obchodzone przez katolików, ale także przez prawosławnych i protestantów. W Polsce jest to dzień wolny od pracy i szkoły. W wielu miastach i miasteczkach odbywają się uroczyste procesje z symbolami Trzech Króli, takimi jak korony, szaty i laski. Często są one uzupełnione przez kolędników, którzy śpiewają kolędy i rozdają słodycze dzieciom.

Oprócz tradycyjnych uroczystości kościelnych, święto Trzech Króli jest również okazją do organizowania różnych wydarzeń kulturalnych, takich jak koncerty, spektakle teatralne i wystawy. W niektórych regionach Polski obchodzi się także tradycję "opłatkowania", podczas której rodziny i przyjaciele dzielą się opłatkiem i składają sobie życzenia.

Historia święta

Objawienie Pańskie należy do pierwszych świąt, które ustanowił Kościół. We wczesnym chrześcijaństwie dzień ten obchodzony był na Wschodzie jako święto Bożego Narodzenia (w Apostolskim Kościele Ormiańskim jest tak do dzisiaj), a także wspomnienie pokłonu Mędrców, Chrztu Pańskiego i przemiany wody w wino w Kanie Galilejskiej. Było to święto Epifanii, objawienia się Boga całemu światu (Objawienie Pańskie).

W Kościele łacińskim Święto Trzech Króli zaczęto obchodzić od końca IV wieku jako święto niezależne od Bożego Narodzenia. Później wydzielono też święto Chrztu Pańskiego na niedzielę po 6 stycznia, a wspomnienie cudu w Kanie na drugą niedzielę zwykłą w roku C. W związku z tym główną treścią święta w liturgii łacińskiej stał się pokłon Mędrców ze Wschodu, chociaż pozostałe aspekty, a więc Chrzest Chrystusa i wesele w Kanie są także wielokrotnie wspominane w tekstach liturgicznych.

Od XVIII wieku upowszechnił się także zwyczaj święcenia kredy, którą zwyczajowo w święto Trzech Króli na drzwiach wejściowych w wielu domach katolickich pisano litery: C†M†B lub K+M+B oraz datę bieżącego roku. Litery te są skrótem od łacińskiego życzenia Christus Mansionem Benedicat (Niech Chrystus błogosławi temu domowi), choć święty Augustyn tłumaczy je jako Christus Multorum Benefactor (Chrystus dobroczyńcą wielu) albo skrótem imion trzech mędrców przekazanych przez legendę średniowieczną: Kacpra, Melchiora i Baltazara. Znana jest także interpretacja skrótu C†M†B jako pierwszych liter łacińskich nazw trzech zbawczych zdarzeń świętowanych w Epifanię: Cogitum – Matrimonium – Baptisma (łac. Poznanie – Wesele – Chrzest).

fot.gov