Portal rolniczy - porady dla rolnika - informacje agro
Portal rolniczy - porady dla rolnika - informacje agro
Kaptan twitter swiatrolnika.info youtube swiatrolnika.info
Autor: Świat Rolnika 28-07-2020 22:00:15

Lęk separacyjny

Lęk separacyjny

Pierwsze co nasuwa nam się na myśl po usłyszeniu tego hasła to najczęściej pies szczekający i wyjący w domu podczas nieobecności właścicieli. Do tego śmiało można dopisać jeszcze niszczenie przedmiotów, drzwi, a nierzadko też żaluzji i okien czy załatwianie się w domu.

Czym jest lęk separacyjny?

Ale czy każde nieprawidłowe zachowanie się psa gdy zostaje sam w domu jest lękiem separacyjnym? W większości przypadków zaczyna się od mniejszych kłopotów, które jednak z czasem, niekiedy bardzo krótkim, przeradzają się w uciążliwe dla obu stron problemy. Im wcześniej zareagujemy, tym większa szansa na to ze uda nam się szybko rozwiązać trudną sytuację. Psy nigdy nie są złośliwe. Ich zachowanie spowodowane jest chęcią poradzenia sobie z emocjami, które je zwyczajnie przerastają. Nie każde niszczenie rzeczy w domu jest wynikiem złego samopoczucia związanego z samotnością. Warto zatem nie zwlekać z działaniem zbyt długo i skontaktować się z behawiorystą lub zoopsychologiem, który ustali przyczynę problemu i ułoży plan działania by jak najszybciej pomóc zarówno zwierzęciu jak i jego opiekunom.

Często nie zdajemy sobie sprawy, że nasz pies czuje się niekomfortowo podczas nieobecności swoich opiekunów. Niekiedy o problemie dowiadujemy się dopiero, gdy sąsiedzi zmęczeni codziennym szczekaniem i wyciem psa zostawiają w drzwiach list ze skargą. I niestety w takich przypadkach problem jest już zwykle mocno nasilony bo informacja dociera do właścicieli ze znacznym opóźnieniem, zależnym od cierpliwości sąsiadów.

Co warto wtedy zrobić?

BULT 0003 Lęk separacyjnyZamiast działać na własną rękę najlepiej jest skorzystać z pomocy specjalisty. Szukanie rad w internecie lub na forach najczęściej kończy się próbami wprowadzenia jakichś zaleceń, ale czasem mogą one sprawić więcej kłopotu niż pożytku. Gwarancją sukcesu jest poznanie przyczyny problemu i dobranie odpowiednich dla konkretnego psa metod pracy oraz dokładne zaznajomienie opiekuna psa z tym jak należy owe zalecenia wprowadzić w życie. Przed konsultacją najlepiej jest również nagrać swojego psa, gdy zostaje sam w domu. Film pozwoli behawioryście ocenić mowę ciała zwierzęcia i emocje jakie przeżywa a przede wszystkim ocenić podłoże problemu. Plan pracy będzie wyglądał inaczej w zależności od tego czy jest to problem związany z lękiem czy być może ze spełnianiem przez psa jego potrzeb, których nie może zrealizować w innym czasie.

Kiedy najczęściej pojawiają się problemy separacyjne?

Chyba najpowszechniejszym schematem jest sytuacja, gdy adoptujemy czworonoga lub przywozimy do domu szczenię z hodowli i na pierwsze dni jego pobytu bierzemy urlop. Spędzam z psiakiem wtedy w nowym dla niego miejscu dużo czasu, poświęcamy mu dużo uwagi, budujemy zaufanie. I nie było by w tym absolutnie nic złego gdyby nie to, że bardzo często zapominamy że pies musi nauczyć się że może zostać sam. W pierwszej kolejności psy przywiązują się do swoich opiekunów a nie do miejsca w którym się znajdują. W pierwszych dniach uczą się jak wygląda ich nowa rzeczywistość, jakie są schematy dnia, jakie są nasze zwyczaje, uczą się polegać na nas traktując nas jako jedyny stabilny punkt odniesienia. I nic dziwnego że gdy po dwóch tygodniach urlopu który spędziliśmy z naszym pupilem, gdy nagle z dnia na dzień znikamy na ponad osiem godzin, większość psów nie umie poradzić sobie z niepokojem i tęsknotą.

BULT 0008 Lęk separacyjnyJeśli do tego nasz psiak miał nieciekawą przeszłość i dopiero zbudowanie relacji z nami dało mu poczucie bezpieczeństwa, tym większy będzie kłopot gdy z dnia na dzień znikniemy. Pies nie wie że wrócimy po kilku godzinach – przecież do tej pory nigdy nie znikaliśmy, a już na pewno nie na tak długo.

Bywają też sytuacje, gdy problemy separacyjne pojawiają się nagle. Przyczyny mogą być różne natomiast najczęściej są związane z jakąś niespodziewaną zmianą w życiu naszego czworonoga. Wszystko zaczyna się od tego że psiak z jakiegoś powodu traci poczucie bezpieczeństwa. W wielu przypadkach właściciele nie są nawet świadomi że coś się wydarzyło. Oczywiście przeprowadzka, utrata opiekuna lub innego zwierzęcia z którym psiak był związany jest oczywista, ale już na przykład remont u sąsiadów nie koniecznie. Zwłaszcza jeśli ekipa zaczyna wiercić po naszym wyjściu, a kończy przed naszym powrotem. Niekiedy wystarczy też nawet pojedyncze zdarzenie które było traumatyczne dla psa a miało miejsce od nieobecność właścicieli (np. huk za oknem).

Jak temu zaradzić?

W zależności od nasilenia zachowania i tego czy mówimy jeszcze o problemach separacyjnych gdzie pies odczuwa niepokój ale sama terapia behawioralna ma jeszcze szansę na sukces, czy mamy do czynienia już stricte z lękiem separacyjnym który jest jednostką chorobową i wymaga leczenia farmakologicznego - będziemy działać w różny sposób. W obu przypadkach jednak konieczna jest pomoc specjalisty. Jeśli nie umiemy ocenić jak poważny jest problem po postu skontaktujmy się z zoopsychologiem lub behawiorystą. Tu znowu warto wspomnieć o zaopatrzeniu się w filmy. Jeżeli sprawa będzie poważna zostaniemy skierowani do lekarza weterynarii. Warto wybrać lekarza weterynarii który jednocześnie jest też behawiorystą/zoopsychologiem i wspólnie z nim rozpocząć pracę z psem oraz leczenie naszego pupila. Oczywiście same leki nie są rozwiązaniem problemu, terapia behawioralna jest niezbędna by pies osiągnął spokój ducha, ale w niektórych przypadkach jedynie dzięki farmakologii możemy umożliwić psu naukę i sprawić że będzie ona miała szansę zadziałać.

Jak się przed nimi ustrzec?

BULT 0009 Lęk separacyjnyPamiętajmy o tym by już od samego początku przyzwyczajać psiaka do tego że może bezpiecznie zostać sam. Zadbajmy o to by dobrze czuł się w miejscu w którym zostaje. Zapewnijmy mu zajęcie na czas naszej nieobecności, wychodźmy z domu na jakiś czas – raz krótszy raz dłuższy. Zadbajmy by psiak miał spełnione wszystkie swoje potrzeby zarówno fizjologiczne jak i psychiczne. Zostawmy mu jakieś zajęcie by miał co robić gdyby zaczął się nudzić.

Warto też, w ramach trzymania ręki na pulsie, zostawiać kamerę i kontrolnie raz na jakiś czas nagrać naszego psiaka. Obejrzenie filmu pozwoli nam sprawdzić czy faktycznie wszystko jest w porządku.
Jeżeli w ciągu dnia długo nie ma nas w domu rozważmy zatrudnienie petsittera. Może możemy skorzystać z pomocy kogoś z rodziny lub sąsiadów? Czasami jeden dodatkowy spacer w ciągu dnia i kontakt z zaprzyjaźnioną osobą zrobi ogromną różnicę i pozwoli psu zachować dobre samopoczucie.

A jeśli mamy wątpliwości nie wahajmy się szukać porady u specjalisty. Działajmy od razu, zanim problem się pogłębi i utrwali.

 

Agnieszka Siedlecka



Autor: Sebastian Wroniewski 19-01-2022 01:00:00

Pasza z owadów jako alternatywa w żywieniu zwierząt hodowlanych

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) określa warunki, w których pasza z owadów może być bezpiecznie stosowana.

EFSA sporządziła również wykaz owadów, z których może być sporządzana pasza. Znalazły się na niej gatunki takie jak: mucha czarna (Hermetia illucens), mucha domowa (Musca domestica), mącznik młynarek (Tenebrio molitor), pleśniakowiec złocisty (Alphitobius diaperinus), świerszcz domowy (Acheta domesticus), świerszcz bananowy (Gryllodes sigillatus) i świerszcz kubański (Gryllus assimilis).

Pasza z owadów i regulacja prawna w UE

W Unii Europejskiej dopuszcza się stosowanie wyżej wymienionych owadów oraz mieszanek paszowych z ich udziałem w żywieniu zwierząt akwakultury i zwierząt futerkowych, ponieważ mączkę z owadów uznaje się za przetworzone białko pochodzenia zwierzęcego. Tym samym owady stały się zwierzętami gospodarskimi, wobec tego muszą być żywione zgodnie z przepisami. Nie wolno stosować w tym celu białek z przeżuwaczy, odpadów gastronomicznych, mączki mięsno-kostnej, obornika i kału.

Ponadto w rozporządzeniu podano także warunki produkcji i skarmiania takiego białka. Producent zobowiązany jest, aby pasza z owadów, była właściwie oznaczona i zawierała następującą informację: “zawiera przetworzone białko zwierzęce pochodzące od zwierząt innych niż przeżuwacze – nie stosować do karmienia zwierząt gospodarskich, z wyjątkiem zwierząt akwakultury i zwierząt futerkowych”.

Walory jakościowe i odżywcze

Pasza z owadów zawiera dużo tłuszczu oPasza z owadow 02 wysokiej strawności i korzystnym profilu kwasów tłuszczowych. Ponad 70% kwasów tłuszczowych stanowią wielonienasycone kwasy tłuszczowe. Na przykład mączka z czarnych much posiada ponad 60% kwasu laurynowego, który przeciwdziała rozwojowi mikroorganizmów i wspomaga układ immunologiczny.

W skład organizmu owadów wchodzi także włókno pokarmowe, czyli błonnik. Szkielet zewnętrzny (tzw. egzoszkielet) zbudowany jest z chityny, która może pozytywnie oddziaływać na funkcjonowanie układu immunologicznego, zwłaszcza drobiu i rozwój układu pokarmowego poprzez stymulację perystaltyki jelit. Zawartość chityny u owadów mieści się w przedziale od około 3 do około 50 mg w 1 kilogramie świeżej masy.

Owady w formie dojrzałej i larwy, poczwarki oraz gąsienice są cennym źródłem soli mineralnych zawierających żelazo, wapń, magnez, fosfor i cynk. Jak wykazano, w 100 g gąsienic różnych owadów występuje od 8 do 20 mg żelaza w formie hemowej, która jest najlepiej przyswajalna, a np. 100 g wołowiny zawiera tego pierwiastka około 6 mg. Najbogatszy skład mineralny mają larwy czarnej muchy. Zawierają dużo wapnia, magnezu i potasu oraz cechuje je właściwy stosunek wapnia do fosforu.

Pasza z owadów zawiera również witaminy z grupy B oraz witaminy rozpuszczalne w tłuszczach – A, D, E, K i witaminę C.

Wykorzystanie pasz w żywieniu zwierząt hodowlanych poza UE

W Chinach i w Stanach Zjednoczonych pasza z owadów wykorzystywana jest w żywieniu drobiu, świń i bydła. Natomiast produkcja insektów na cele paszowe prowadzona jest na oborniku, resztkach roślinnych i odpadach biologicznych.

Owady najlepiej skarmiać w formie mączki. Jak wykazano w badaniach, w mieszankach paszowych dla drobiu larwy muchy domowej mogą stanowić nawet 25% składu komponentowego bez ujemnego wpływu na efekty produkcyjne, spożycie paszy i współczynnik jej wykorzystania. Wykazano także, że mączka z larw czarnej muchy obniża pobieranie paszy, przez co poprawia wskaźnik jej wykorzystania, gdyż obecne w niej białko zawiera aminokwasy o wysokiej strawności.

Czytaj też: Wartości odżywcze owadów pod lupą badaczy

technologia.kpodr.pl/fot.Pixabay


Autor: Monika Faber 12-01-2022 01:01:42

Pastwiska dla koni – różnorodność i wartości odżywcze dla koni

Pastwiska dla koni powinny zawierać różnorodne rośliny oraz zioła, które wspomogą rozwój organizmu, poprzez wiele potrzebnych mikroelementów i witamin.

Nasiona należy wysiewać wiosną – do połowy maja lub późnym latem – do końca sierpnia. Ważne jest przygotowanie gruntu, grunt powinien być zagęszczony, a tekstura gruntu powinna być drobnoziarnista. Zaleca się stosowanie podwójnego wysiewu krzyżowego z połową dawki w celu zwiększenia szybkości wykluwania.

Podstawy nawożenia pastwisk dla koni

Możemy podawać zioła w mieszance bazowej, poprawiają one walory smakowe i zdrowotne. W przypadku nowo nasadzonych użytków zielonych zaleca się pierwsze koszenie trawy z odrostem 15 cm. Wtedy zalecany jest pas, ale należy do niego podchodzić ostrożnie. Wiosną warto oskrobać zęby, aby usunąć ślady podków i skóry kreta. Latem przeprowadza się kolejny zabieg, jakim jest okaleczenie. Tutaj sprawdzoną metodą jest również wypas bydła lub owiec po koniach.

Jak podaje serwis kpodr.pl pastwiska dla koni powinno się nawozić „wczesną wiosną lub jesienią stosuje się nawożenie potasowe i fosforowe, zabieg ten należy wykonywać przed rozpoczęciem wegetacji roślin. Aby właściwie zaplanować dawki w celu uzyskania optymalnego poziomu nawożenia raz na 3–4 lata, powinno się wykonywać badania glebowe. Ich celem jest określenie aktualnego stanu zaopatrzenia gleby w podstawowe składniki pokarmowe roślin (fosfor, potas, wapń, magnez) oraz ustalenie poziomu kwasowości – pH gleby. Przy odbiorze zleconych badań, otrzymuje się również wytyczne co do dalszego nawożenia, które w efekcie końcowym ma na celu zapewnienie maksymalnej wydajności roślin najbardziej wartościowych dla koni. Co 3–4 lata należy również pamiętać o wapnowaniu gleby, tak aby poziom pH wynosił od 4,5 na glebach organicznych, do pH 6,5 na glebach mineralnych. Wapnowanie powinno odbywać się w okresie spoczynkowym runi.Pastwiska dla koni 02

Pastwiska dla koni, a rośliny trujące

Konie pobierają trawy w sposób wybiórczy, potrafią rozróżnić rośliny trujące, w związku z czym podczas wypasu omijają je. Zdarzają się oczywiście skrajne przypadki, kiedy to dochodzi do zatrucia. Dzieje się tak, kiedy przez dłuższy czas nie są zaspokajane podstawowe potrzeby na pasze objętościowe suche, wówczas naturalny instynkt konia każący mu unikać trujących roślin zostanie stłumiony i wtedy zwierzę narażone jest na zatrucie. Pobranie roślin trujących może również być wynikiem braku doświadczenia, w przypadku młodych koni, nieznajomości rośliny przez zwierzę (rośliny trujące pochodzą z obcych krajów np.: rośliny egzotyczne w parkach). Koń niemający styczności z danym gatunkiem rośliny nie ma możliwości skojarzenia gatunkowego. Możliwość pobrania roślin trujących zwiększa się również podczas podawania gotowych pasz objętościowych (w wyniku wysuszenia, zakiszenia lub pocięcia) rośliny trujące nie są przez zwierzęta wyodrębniane. Nieznajomość roślin trujących – zakładając, że nie doszło do tego specjalnie – może doprowadzić do tego, że zostaną one podane „z ręki” wówczas koń – z natury łakomy – może skusić się na łatwy kąsek. Rośliny trujące dla koni rozprzestrzeniają się tak szybko, ponieważ właśnie przez konie w porównaniu do bydła czy owiec są unikane, a przez to o wiele częściej dochodzi do osypywania się nasion tych roślin. Warto również unikać sadzenia roślin trujących w przystajennych ogrodach, żywopłotach czy „skalniakach”.

Do roślin trujących często nieświadomie sadzonych w okolicy pastwiska dla koni, wybiegów itd. należą:
Buk pospolity, cis pospolity, bukszpan zwyczajny, dąb szypułkowy, Robinia akacjowa, grochodrzew biały, robinia biała, grochodrzew akacjowaty, Różanecznik, azalia, rododendronm, Wawrzynek wilczełyko, złotokap zwyczajny, Żywotnik zachodni, tuja zachodnia.

Czytaj również: Pastwiska dla dzikich koni i żubrów w Czechach zostaną powiększone

technologia.kpodr.pl /fot.pixabay


Autor: Sebastian Wroniewski 11-01-2022 01:01:19

Zioła w żywieniu zwierząt hodowlanych – wszystko, co warto wiedzieć

Zioła lub ziołowe dodatki mogą być doskonałą alternatywą dla antybiotyków paszowych, stosowanych w żywieniu zwierząt hodowlanych.

Zwierzęta gospodarskie przebywające na pastwiskach, jak i dziko żyjące, chętnie ogryzają korę, zjadają liście, kwiaty, owoce, pędy oraz młode gałęzie drzew i krzewów. Wczesną wiosną zwierzęta korzystające z wybiegów intensywnie żerują na roślinach zielnych, bulwach i kłączach wyrastających z ziemi. Te organy roślinne zawierają różne składniki odżywcze i lecznicze, które mają wielokierunkowy wpływ na narządy zwierzęcia. Na przykład żubry uwielbiają jeść korę liści jesionu, topoli, wierzby, brzozy, dębu, kasztanowca i hebanu. Jedzą też wrzos i sitowie, bogate w składniki przeciwbiegunkowe i przeciwgorączkowe.

Zioła w paszy zwierząt

Obecnie coraz większą uwagę zwraca się na dodatki do żywności pochodzenia roślinnego ze względu na całkowity zakaz stosowania dodatków do żywności zawierających antybiotyki. Zioła korzystnie wpływają na organizm zwierzęcia, poprawiają wykorzystanie paszy i zwiększają odporność (działają bakteriobójczo i bakteriostatycznie).

Zioła pobudzające trawienie, dezynfekujące układ pokarmowy i oddechowy, działające wiatropędnie i moczopędnie oraz pobudzające krążenie krwi to: bylica pospolita, bylica piołun, bluszcz, wrotycz, jałowiec, jemioła. Terpeny, laktony, alkaloidy i saponiny silnie stymulują enzymy trawienne, a gruczoły dokrewne do wydzielania hormonów. Ziołowe fitoncydy są naturalną alternatywą dla antybiotyków. Zmieniają skład ilościowy i jakościowy mikroflory przewodu pokarmowego zwierzęcia, prowadząc do lepszego trawienia i przyswajania składników odżywczych i poprawiając tym samym wzrost i rozwój zwierząt. Fitoncydy zapobiegają również namnażaniu się organizmów chorobotwórczych.

Odpowiedni dobór ziół

Pasze stosowane w żywieniu zwierząt muszą mieć Ziola pasza 02nie tylko odpowiednią zawartość składników odżywczych, ale również zawierać odpowiednią ilość dodatków smakowych, zwiększających apetyt. Naturalne olejki eteryczne, sproszkowane zioła aromatyczne i ekstrakty ziołowe są powszechnie stosowane w przemyśle paszowym. Ilość dodanego dodatku waha się od 0,1 do 2%. Zwierzęta silnie reagują na ten dodatek ze względu na bardziej wrażliwe receptory smaku i węchu.

Należy pamiętać, że nie wszystkie preferowane przez człowieka smaki i zapachy będą pozytywnie odbierane przez zwierzęta. Przy wyborze tego typu dodatku wymagana jest praktyczna wiedza terenowa oraz obserwacje zwierząt. Stosując różne preparaty ziołowe w paszach dla zwierząt, należy pamiętać, o kilku ważnych zasadach:

– ziół nie można uważać za paszę zastępczą, ani też dodatkową, lecz jedynie za dodatek mający poprawić czynności układu pokarmowego, układu krążenia, metabolizm, a także  smak i zapach paszy;
– mieszanki ziołowe mogą zapobiegać  chorobom zwierząt  oraz łagodzić ich skutki;
– zioła i preparaty ziołowe mogą stanowić alternatywę dla antybiotykowych stymulatorów wzrostu oraz dla syntetycznych kokcydiostatyków.

Asortyment składników ziołowych jest tak duży, że konieczne jest ich precyzyjne dobranie pod względem składu chemicznego, botanicznego i farmakologicznego. Konieczne jest uwzględnienie antagonistycznych i farmakologicznych oddziaływań synergicznych zachodzących pomiędzy poszczególnymi substancjami czynnymi, obecnymi w ziołach. Tylko odpowiednio dobrane mieszanki ziołowe lub pobudzające powinny znaleźć się w menu naszych zwierząt.

Czytaj też: Zioła i przyprawy – kontrola jakości handlowej IJHARS

technologia.kpodr.pl/fot.pixabay

BULT SMOGOWICZE

Ta strona wykorzystuje pliki cookie

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z naszego serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies kliknij na „x” w prawym górnym rogu tej informacji. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Więcej o polityce prywatności możesz przeczytać tutaj.