Portal rolniczy - porady dla rolnika - informacje agro
Portal rolniczy - porady dla rolnika - informacje agro
Kaptan twitter swiatrolnika.info youtube swiatrolnika.info
Autor: Mateusz Chrząszcz 23-11-2021 11:30:00

Regionalizacja ASF – 88 jednostek administracyjnych z innymi ograniczeniami

Regionalizacja ASF

Regionalizacja ASF niesie za sobą konsekwencję. Główny Lekarz Weterynarii informuje o publikacji rozporządzenia wykonawczego.

Nowe rozporządzenie komisji nr 2021/2024 z dnia 18 listopada 2021 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/605, zmienia niektóre obszary objęte ograniczeniami.

Ograniczenia III zmienione na ograniczenia II

Niektóre obszary objęte ograniczeniami III wymienione dotychczas w załączniku I do ww. rozporządzenia zostaną przeniesione do obszaru objętego ograniczeniami II. Regionalizacja ASF to również przeniesienie obszarów dotyczy 88 jednostek administracyjnych (gmina/powiat miejski) w następujących powiatach w 5 województwach:

  • województwo lubelskie: biłgorajski, krasnostawski, hrubieszowski, chełmski, zamojski, tomaszowski;
  • woj. lubuskie: słubicki, krośnieński, żagański;
  • woj. podkarpackie: lubaczowski, jarosławski, przemyski, niżański, rzeszowski, leżajski, przeworski;
  • woj. podlaskie - siemiatycki;ASF 0113
  • woj. warmińsko - mazurskie: olsztyński, iławski, nidzicki, działdowski, powiat miejski Olsztyn.

Regionalizacja ASF - płot przeciw ASF odgrodzi dwa województwa

Regionalizacja ASF to również ponad 40-kilometrowy płot, który oddzieli Małopolskę od Podkarpacia. Wszystko przez przemieszczające się z Podkarpacia dziki, które roznoszą ASF. Ogrodzenie oddzielające Małopolskę od Podkarpacia ma zapobiec przemieszczaniu się dzików do Małopolski, a co za tym idzie zatrzymać ASF. Już teraz trwa budowa zasieków. Ogrodzenie pobiegnie od Tarnowa w kierunku Żabna. Priorytetowo będzie dochodziło aż do Wisły w Szczucinie.

Budowa płotu ma swój początek od wiaduktu pod autostradą A4 na granicy Tarnowa i Łęgu Tarnowskiego. Będzie biegło w kierunku Żabna, a następnie do Olesna. Płot będzie miał w sumie 41 km długości i będzie wysoki na 1,6 m. Dotychczasowa ogrodzenie tworzy siatka leśna rozciągnięta na wbitych w ziemię palach.

Kolejny etap ogrodzenia będzie biegł od Olesna do Mędrzechowa. W tym wypadku udało się wyłonić wykonawcę. Jednak ostatni odcinek od Mędrzechowa do Szczucina nadal nie doczekał się jeszcze wykonawcy. Krzysztof Majka, nadleśniczy Nadleśnictwa Dąbrowa Tarnowska tłumaczy, że liczba firm na rynku, które podjęłyby się budowy płotu, jest bardzo ograniczona. Teren wymaga wykarczowania drzew i chaszczy.

Płot nie jest do końca szczelny. Tam, gdzie krzyżuje się z drogami są przerwy. Mają one zostać obsypane specjalnym środkiem, który odstrasza dziki.

Czytaj również: Płot przeciw ASF odgrodzi dwa województwa

 

Źródło:wetgiw.gov.pl/fot.pixabay

Opublikował:
Mateusz Chrząszcz
Author: Mateusz Chrząszcz
O Autorze
Absolwent Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Łódzkiego. Obronił pracę magisterską na temat „Planowanie przestrzenne w państwie minimum”. Obszarem jego zainteresowań są polityka Polski po 1989 roku oraz szeroko pojęta gospodarka. Prywatnie miłośnik motoryzacji oraz zwiedzania obszarów wielkomiejskich.
Ostatnio opublikowane artykuły tego autora


Autor: Mateusz Chrząszcz 04-12-2021 09:04:07

Bioasekuracja zewnętrzna jako ochrona w dobie epidemii ASF

Bioasekuracja zewnętrzna i wewnętrzna to zespół działań mających na celu utrzymanie zdrowia stada lub jego poprawę poprzez zastosowanie określonych metod organizacyjnych.

Innymi słowy, chodzi o bezpieczeństwo biologiczne gospodarstwa. Skuteczne bioasekuracja chroni zwierzęta gospodarskie przed przenoszeniem czynników zakaźnych. Obecnie przestrzeganie podstawowych zasad bioasekuracji wydaje się być najważniejszym sposobem ochrony świń domowych przed chorobami. Daje możliwość ograniczenia rozprzestrzeniania się drobnoustrojów chorobotwórczych, w tym wirusa wywołującego afrykański pomór świń.

Bioasekuracja zewnętrzna, czyli ogrodzenia

Podstawowym elementem ochrony gospodarstwa, jakim jest bioasekuracja zewnętrzna jest montaż ogrodzeń budowlanych. Wysokość ogrodzenia na całej jego długości nie powinna być mniejsza niż 1,5m. Wskazane jest wykonanie fundamentu pod ogrodzenie lub wykopanie granicy na całej długości ogrodzenia, w tym pod ościeżami i bramami. Drzwi i drzwi muszą być zamknięte. W gospodarstwach ze świniami w oborze należy wybudować podwójne ogrodzenia. Drzwi i kasy biletowe muszą być zamknięte, a wejścia do gospodarstwa oznakowane tablicami informacyjnymi. Oznakowanie ogrodzeń, izolacji i obiektów docelowych sygnalizuje dopuszczalne i niedopuszczalne wymagania i zachowania pracowników i gości fermy.

Pierwszym działaniem mającym na celu ochronę stada świń jest ustanowienie kwarantanny, czyli miejsca, w którym zakupione zwierzęta są izolowane od reszty stada. Celem tego działania jest monitorowanie ich stanu zdrowia oraz wykonywanie badań diagnostycznych. Zakupione zwierzęta powinny przebywać tam od 30 do 60 dni, czyli w czasie, w którym hodowca otrzyma wyniki badań. Budynki i izolacje powinny być oddzielone od chlewni o około 3 km. Zalecamy, aby zwierzęta poddane kwarantannie były traktowane oddzielnie przez wyznaczony personel.

Zaleca się przeprowadzenie wywiadu na temat sytuacji epidemiologicznej stada oraz analizę na podstawie dokumentów weterynaryjnych w celu sporządzenia planu zakupu zwierząt. Knury do odbudowy stada muszą być pozyskiwane z jednego źródła o najwyższym możliwym stanie zdrowia. Pamiętajmy, że im mniej zrehabilitowane stado zakupionymi ptakami, tym mniejsze ryzyko wprowadzenia do stada chorób zakaźnych.

Bioasekuracja zewnętrzna – sposoby ochrony

Liczbę zwiedzających mogącychBioasekuracja zewnętrzna 02 zanieczyścić stado zdrowych świń należy ograniczyć do niezbędnego minimum. Wizyty osób trzecich muszą być zorganizowane z wyprzedzeniem i odnotowane w dzienniku pokładowym przy wejściu. Służy do rejestracji i identyfikacji odwiedzających. Odwiedzający są kierowani przez upoważnionego pracownika.

Wejście do budynku, w którym trzymane są zwierzęta, musi być przez otwór wentylacyjny, który jest przejściem między „czystym” (produkcja) a „brudnym” (obszar otaczający czysty). Wszystkie osoby wchodzące do czystego obszaru powinny wziąć prysznic oraz nosić odzież i obuwie ochronne. Jeśli w gospodarstwie nie ma wydzielonego obszaru dla powyższego zalecenia, odwiedzającym należy zapewnić jednorazową odzież ochronną i ochraniacze na buty. Pracownicy gospodarstwa lub goście nie mogą mieć kontaktu ze świniami z innych stad przez 72 godziny.

Pracownicy zajmujący się świniami nie mogą posiadać ani pracować w innych gospodarstwach, w których mają kontakt z innymi świniami. Powinni zostać przeszkoleni w zakresie metod bioasekuracji i znaczenia tych działań.

Nowi pracownicy powinni zostać przebadani pod kątem aspektów ważnych z punktu widzenia bezpieczeństwa biologicznego, takich jak np. kraj pochodzenia (gdy pracownik pochodzi z kraju, w którym zdiagnozowano choroby zakaźne) lub kwalifikacje edukacyjne odpowiednie do zajmowanego stanowiska. Nowi pracownicy powinni zostać przeszkoleni w zakresie zasad bioasekuracji, a szkolenia powinny być okresowo powtarzane dla wszystkich pracowników gospodarstwa.

Podstawowe czyszczenie butów i przechodzenie przez matę dezynfekującą nie gwarantuje zabicia patogenów, chociaż jest to jedna z najczęstszych i najczęściej stosowanych metod. Skuteczne jest czyszczenie mechaniczne i moczenie w środku dezynfekującym przez co najmniej 5 minut. Dywany należy codziennie wypełniać świeżym środkiem dezynfekującym. Zimą do płynu należy dodać sól. Najlepszym rozwiązaniem jest zawsze zmiana butów przed wejściem do obory.

Sprzęty i urządzenia służące bioasekuracji

Sprzęt i urządzenia do obsługi świń powinny być używane tylko w jednym gospodarstwie. Muszą być regularnie czyszczone, dezynfekowane i konserwowane odpowiednimi środkami. Nie wjeżdżaj ciągnikiem do innych gospodarstw ani do lasu. Ze względów bezpieczeństwa nie mogą opuszczać fermy.

Parking musi być wyznaczony poza terenem zabudowań gospodarczych. Przy wejściu pojazdy, które zostały wyczyszczone i zdezynfekowane, muszą przejść przez matę dezynfekującą lub miskę wypełnioną płynem dezynfekującym. Kluczowym punktem jest transport paszy do fermy: bunkry i zbiorniki paszowe muszą być odpowiednio zlokalizowane i skonstruowane, aby zminimalizować możliwość przenoszenia patogenów. Najlepszym rozwiązaniem jest umieszczenie ich w pobliżu bramy wjazdowej. Kierowcy nie mogą mieć kontaktu ze zwierzętami. Opuszczając pojazd, kierowca powinien nosić zakryte obuwie. Dotyczy to również lekarzy weterynarii, którzy muszą spełnić te same wymagania, co odwiedzający gospodarstwo, stosując jednocześnie zasady kwarantanny i bioasekuracji. Należy prowadzić ewidencję odwiedzających środki transportu.

Jednym z najbardziej wrażliwych obszarów w chlewni jest rampa załadunkowa. W kontekście bezpieczeństwa biologicznego proponuje się umieszczenie go obok ogrodzenia zewnętrznego, 3050 metrów od pomieszczeń inwentarskich.

Spływ z rampy musi być również skierowany na zewnątrz gospodarstwa. Nie należy używać rampy do usuwania mięsa.

Wloty powietrza i okna powinny być osłonięte siatkami, aby zapobiec przedostawaniu się ptaków do obiektu. Środkiem ochrony obory przed drobnoustrojami unoszącymi się w powietrzu jest system filtracji powietrza zainstalowany na oknach i wentylatorach.

Słoma, która jest wektorem przenoszenia wirusa ASF, musi pochodzić z obszarów wolnych od choroby i nie może być zbierana z pól w pobliżu lasów. Składowanie słomy musi być zabezpieczone przed wejściem dzików i innych dzikich zwierząt. Pojazdy muszą być utrzymywane w czystości.

Kupując nasienie ze stacji unasienniania, należy je kupować wyłącznie z miejsc, które zostały uznane przez laboratorium za wolne od drobnoustrojów chorobotwórczych.

Gryzonie powinny być monitorowane i kontrolowane w wybiegu i odpowiednio dokumentowane w tym celu. Szczury i myszy mogą być nosicielami nie tylko ASF, ale także leptospirozy, salmonellozy, toksoplazmozy, różycy, włośnicy i innych. Szczury mogą podróżować na duże odległości, przenosząc patogeny z domu do domu. Bez skutecznej kontroli szczurów nie ma skutecznego bezpieczeństwa biologicznego. Nie tylko należy usunąć gryzonie z budynku inwentarskiego, ale również upewnić się, że jest on wodoszczelny przed szczurami – wykończenie budynków zapobiegnie przedostawaniu się gryzoni do chlewu i poruszaniu się po budynku w poszukiwaniu wody i pożywienia.

Ważne jest przeprowadzanie okresowej dezynfekcji (w zalecanym terminie od kwietnia do listopada każdego roku) oraz dokumentowanie wykonywanych zabiegów.

Odpadów domowych, w tym dziczyzny i wieprzowiny, nie należy karmić świniami. Personelowi nie wolno wnosić do obory żywności nieznanego pochodzenia. Nie zaleca się spożywania wieprzowiny na fermach trzody chlewnej. Psy i koty nie mogą przebywać w wyznaczonych, czystych miejscach. Właściciele i pracownicy świń nie mogą polować ani bić.

Czytaj również: Przemieszczanie świń do rzeźni z obszarów ASF po 30 listopada 2021

podr.pl/fot.pixabay


Autor: Sebastian Wroniewski 04-12-2021 07:01:32

O tym, jak często prosi się locha, może decydować jej właściciel

Spośród krajowych ras świń, największą płodność wykazują samice ras matecznych: wielka biała polska i polska biała zwisłoucha. Jednak jak często prosi się locha?

Płodność świń należy do cech o niskiej odziedziczalności, a to oznacza, że trudno ją poprawić metodą selekcji. Częstotliwość oproszeń określa, ile razy cykl reprodukcyjny loch może się powtórzyć w ciągu roku. Częstotliwość oproszeń jest zatem limitowana długością cyklu reprodukcyjnego. Im krótszy jest ten cykl, tym więcej miotów można uzyskać w ciągu roku.

Jak często prosi się locha?

Na cykl reprodukcyjny lochy składa się nie tylko okres ciąży, ale również długość okresu karmienia prosiąt i czas od odsadzenia prosiąt do ponownego zapłodnienia lochy. Na to, jak często prosi się locha, można mieć wpływ. Co prawda długość okresu ciąży u świń jest stała i trwa około 114 dni. Jednak zmienne elementy cyklu reprodukcyjnego to okres karmienia i jałowienia po odsadzeniu prosiąt. Długość tych okresów może hodowca w dużym stopniu regulować.

Wyszczególnienie

Wariant:

tradycyjny

średnio intensywny

intensywny

bardzo intensywny

Okres ciąży

114 dni

114 dni

114 dni

114 dni

Okres ssania

42 dni

35 dni

28 dni

21 dni

Średni okres od odsadzenia do skutecznego pokrycia

10 dni

10 dni

10 dni

10 dni

Okres całego cyklu

166 dni

159 dni

152 dni

145 dni

 

Wyszczególnienie

Wariant:

tradycyjny

średnio intensywny

intensywny

bardzo intensywny

Wskaźnik częstotliwości oproszeń

2,2

2,3

2,4

2,52

Średnia liczba prosiąt w miocie (krajowe rasy mateczne)

11,5

11,5

11,5

11,5

Plenność roczna lochy

10%

10%

10%

10%

Upadki prosiąt do odsadzenia

22,77

23,80

24,84

26,10

Upadki od odsadzenia do sprzedaży

4%

4%

4%

4%

Tuczników sprzedanych od 1 lochy

21,86

22,85

23,85

25,10

 

Hodowca musi uważać

Odpowiednie żywienie i kondycja lochy, a także prawidłowe warunki Jak czesto prosi sie locha utrzymania i właściwe postępowanie ze zwierzętami w okresie przygotowawczym i w całym cyklu rozpłodowym pozwala na skrócenie okresu od odsadzenia prosiąt do skutecznego pokrycia do 8 - 10 dni.

O długości laktacji również decyduje człowiek. Tradycyjnie lochy karmią prosięta do 6 tygodni (czasami dłużej). Obecnie okres ten można z powodzeniem skrócić do 4, a nawet przy odpowiednich odchowalniach do 3 tygodni. Konieczne jest jednak zwiększenia częstotliwości oproszeń. Trzeba jednak liczyć się z tym, że skracanie okresu karmienia wymaga stosowania bardzo dobrych i specjalistycznych pasz dla prosiąt.

Zasada jest prosta – im lepsza pasza, tym krótszy okres przebywania prosiąt przy maciorze. Warto jednak pamiętać, że nadmierne skracanie okresu laktacji nie jest korzystne dla funkcjonowania układu rozrodczego lochy. Poporodowa inwolucja macicy (zwijanie się) trwa od 4 do 5 tygodni.

Czytaj też: Użytkowanie rozpłodowe loch – najważniejsze informacje

podr.pl/fot.pixabay


Autor: Emilia Gromczak 04-12-2021 01:01:44

Bioasekuracja wewnętrzna zapobiega przedostaniu się patogenów

Bioasekuracja wewnętrzna to działania, które ograniczają przenoszenie się patogenów między sektorami produkcji i zwierzętami.

Wewnętrzna bioasekuracja uwzględnia dezynfekcję pomieszczeń według odpowiedniej zasady, szczepienie profilaktyczne świń oraz odpowiednie zarządzanie stadem. To ostatnie działanie polega na nieustannym monitorowaniu stanu zdrowia świń i wykonywaniu testów laboratoryjnych. Z kolei zewnętrzna skupia się na działaniach dążących do wstrzymania rozprzestrzeniania się zagrożeń. Obejmuje m.in. kwarantannę zwierząt, zabezpieczenie pojazdów dostarczających paszę czy też szkolenie pracowników. 

Zarządzanie zdrowiem stada

Ograniczenie możliwości przenoszenia się patogenów między sektorami produkcji czy też zwierzętami to działanie w ramach bioasekuracji wewnętrznej. Jej celem jest zwalczanie chorób i nosicielstwa drobnoustrojów warunkowo chorobotwórczych. Bioasekuracja wewnętrzna obejmuje takie działania, jak diagnostykę kliniczną i laboratoryjną, szczepienia profilaktyczneBioasekuracja wewnętrzna zasady świń, odpowiednie zarządzanie stadem świń oraz dezynfekcję pomieszczeń według zasady „całe pomieszczenie puste/ całe pomieszczenie pełne”. Po wyprowadzeniu zwierząt z budynków należy umyć pomieszczenia mechanicznie, dokonać dezynfekcji i suszenia. Prze wprowadzeniem zwierząt trzeba zadbać o ogrzanie pomieszczenia.  

Jeśli chodzi o zarządzanie stadem świń, to ważne tutaj jest nieustanne monitorowanie stanu zdrowia zwierząt oraz wykonywanie testów laboratoryjnych. To pomaga ustrzec się przed chorobami. W momencie pojawienia się chorób, pozwala także w miarę sprawnie je zwalczać  

Z kolei bioasekuracja zewnętrzna uwzględnia m.in. odpowiednią lokalizację fermy, kwarantannę zwierząt, zasady wchodzenia i wychodzenia osób postronnych na teren gospodarstwa, zasady zabezpieczenia pojazdów dostarczających czy też szkolenie pracowników obejmujące zakres i zasady funkcjonowania obiektu.

Bioasekuracja wewnętrzna, a konserwacja budynków

W czasie przeprowadzenia konserwacji lub remontu budynków inwentarskich, należy również wziąć pod uwagę kwestię bioasekuracji. Pracownicy remontowi powinni być poinformowani o zasadach i wymogach higienicznych. Istotne jest również zagospodarowanie odpadami (selekcja, utylizacja) oraz zachowanie zasad higieny. To bardzo ważne, ponieważ odchody oraz odpady stanowią potencjalne źródło zakażenia drobnoustrojami chorobotwórczymi.

Bioasekuracja wewnętrzna to działania, które przyciągają największą uwagę producentów oraz na nich skupiają się najnowsze badania naukowe.

Czytaj: Bioasekuracja – profesjonalny standard oraz ważne ogniwo w łańcuchu walki z ASF

podr.pl/fot.pixabay.com 

BULT SMOGOWICZE

Ta strona wykorzystuje pliki cookie

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z naszego serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies kliknij na „x” w prawym górnym rogu tej informacji. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Więcej o polityce prywatności możesz przeczytać tutaj.