PILNE!

Portal rolniczy - porady dla rolnika - informacje agro

Ekologia / Ekosystem / Szerszeń europejski – osa na sterydach, chroniona przez niemieckie prawo

Szerszeń europejski – osa na sterydach, chroniona przez niemieckie prawo

Autor: Sebastian Wroniewski 2022-08-15 10:00:00
Szerszeń europejski

Szerszeń europejski to największy szerszeń występujący w Europie. Jest to również jedyny prawdziwy szerszeń występujący w Ameryce Północnej.

Jest zwykle uważany za szkodnika. Owad żądli w odpowiedzi na nadepnięcie lub chwycenie, ale generalnie unika konfliktów. Broni również swojego gniazda i może być agresywny w pobliżu źródeł pożywienia. W takich okolicznościach należy zachować ostrożność, ponieważ szerszenie mogą użądlić bez ostrzeżenia.

Szerszeń europejski łatwy do rozpoznania

Jak sugeruje nazwa, szerszeń europejski pochodzi z Eurazji. Gniazda historycznie znajdowały się od Japonii po Wielką Brytanię. Owad został jednak wprowadzony do Ameryki Północnej w połowie XIX wieku, gdzie obecnie dobrze się zadomowił. W 2010 roku znaleziono je aż w Gwatemali.

Szerszenia łatwo rozpoznać, bo przypomina osę na sterydach. Oczy owada są głęboko wcięte i mają kształt litery "C". Skrzydła są czerwonopomarańczowe, a ogoniasty odwłok jest prążkowany na brązowo i żółto. Ze względu na to ubarwienie i wzór odwłoka, jest często mylony z azjatyckim szerszeniem olbrzymim.

Robotnice osiągają średnio około 25 mm długości, a większe królowe mogą osiągać do 35 mm. Jest to wielkość znacznie większa niż u większości pospolitych os, ale mniejsza niż u szerszenia azjatyckiego. Samice są zwykle większe od samców zarówno pod względem wielkości, jak i masy. Jednak odwłok samców składa się z siedmiu segmentów, podczas gdy odwłok samic ma sześć segmentów. Tylko samice posiadają żądło, a samce nie potrafią żądlić.

szerszeń europejski

Szerszeń europejski nie jest aż tak groźny

Najchętniej buduje gniazda w ciemnych miejscach, zwykle w wydrążonych pniach drzew. Osobniki żyją zazwyczaj w gniazdach papierowych, które składają się z szypułki (papierowego grzebienia od wewnątrz), koperty i pojedynczego otworu wejściowego na zewnątrz. Materiały takie jak gałązki, gałęzie i inne dostępne zasoby roślinne są łamane, przeżuwane i formowane w gniazdo przez robotnice. Kawałki te nie mają jednolitego kształtu, lecz są bardzo ściśle ze sobą sklejone. Ponieważ szerszenie wolą budować gniazda w ciemności, często spotyka się otoczki otaczające gniazda, aby uczynić je ciemnymi, jeśli kolonia nie może znaleźć ciemnej szczeliny, w której mogłaby budować gniazdo.

Szerszeń europejski jest mięsożerny i poluje na duże owady, takie jak chrząszcze, osy, duże ćmy, ważki i modliszki. Szerszenie polują na wiele gatunków owadów, które uważa się za szkodniki ogrodowe. Atakują jednak również pszczoły, choć nie stanowią zagrożenia dla zdrowych kolonii, w przeciwieństwie do szerszeni azjatyckich i szerszeni olbrzymich, które są inwazyjne w niektórych częściach świata. Żywią się także opadłymi owocami i innymi źródłami słodkiego pokarmu.

Strach ludzi przed szerszeniami często prowadził do niszczenia gniazd. Doprowadziło to do zmniejszenia liczebności gatunku, który często jest lokalnie zagrożony. Szerszenie korzystają z ochrony prawnej w niektórych krajach, zwłaszcza w Niemczech, gdzie od 1987 r. zabicie szerszenia lub zniszczenie jego gniazda jest nielegalne i podlega karze grzywny do 50 000 euro. Jednak najwyższa zgłoszona grzywna nałożona w Niemczech za ich zabicie wynosiła 45 euro, a eksperci donoszą, że grzywny są nakładane rzadko.

Czytaj też: Szerszenie dotarły do USA! Ludzie i pszczoły w niebezpieczeństwie

wikipedia/fot.pixabay