Portal rolniczy - porady dla rolnika - informacje agro
Portal rolniczy - porady dla rolnika - informacje agro
Kaptan twitter swiatrolnika.info youtube swiatrolnika.info
Autor: Polska Agencja Prasowa 14-01-2022 07:00:00

Badanie: Zmiany klimatu są istotną kwestią dla blisko 70 proc. uczniów

Zmiany klimatu

Z badania przeprowadzonego w pod koniec 2021 roku wśród nastolatków wynika, że prawie 70 procent uczniów uważa zmiany klimatu za istotne.

Z kolei 10 proc. uważa je za nieważne, a 20 proc. nie ma zdania – wynika z badania przeprowadzone głównie wśród nastolatków mieszkających w woj. śląskim. Badanie pt. "Uczniowie wobec zmian klimatu" przeprowadzili w ramach projektu wyszehradzkiego "Edukacja Humanistyczna V4 dla Klimatu. Rozpoznania – dobre praktyki – rekomendacje" naukowcy z Interdyscyplinarnego Centrum Badań nad Edukacją Humanistyczną Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach we współpracy z Europe Direct Śląskie.

Uczniowie o edukacji klimatycznej

Ponad połowa – blisko 60 proc. – badanych oceniło, że edukacja dotycząca klimatu nie jest satysfakcjonująca. Tylko 37,6 proc. uczniów podało, że na lekcjach poruszane są problemy dotyczące zmian klimatu. Najczęściej – jak wskazali – wątki klimatyczne pojawiają się podczas lekcji: geografii, biologii, języka angielskiego, języka polskiego i wiedzy o społeczeństwie.

Uczniowie wysoko oceniają lekcje, które pozwalają im zaangażować się w kwestie dotyczące zmiany klimatu. Cenią sobie oni dyskusje, które dogłębnie wyjaśniają przekazywane treści. Cenią sobie zaangażowanie prowadzącego, dyskusje i debaty, a zatem formy aktywizujące ich do myślenia i krytycznej refleksji. Zdecydowanie gorzej oceniają lekcje, na których nauczyciele wykorzystują wyłącznie tzw. metody podające – wykłady i pracę z podręcznikiem.zmianyklimatu2 12.01

Ponadto większość badanych uczniów - 82 proc. – nie podejmuje dodatkowej aktywności w zakresie edukacji dla klimatu – nie zna tekstów kultury (zna je tylko 8 proc.) i nie ogląda filmów (robi to 31 proc. respondentów) na temat kryzysu klimatycznego. 17 proc. badanych podejmuje dodatkowe działania w zakresie poszerzania i pogłębiania edukacji klimatycznej. Uczniowie czerpią inspiracje na temat klimatu z różnych źródeł: mediów społecznościowych, telewizji, od influencerów. Wymieniali też: rodzeństwo, rodziców, dziadków, przyjaciół, organizacje proekologiczne, zespoły muzyczne, wokalistów.

Zmiany klimatu obchodzą uczniów, którzy żądają zmian programowych

W opiniach uczniów edukacja dla klimatu powinna być: praktyczna (wspólne akcje, takie jak sprzątanie planety, zajęcia na dworze, debaty oksfordzkie), prowadzona przez profesjonalistów (ekspertów i osoby o wykształceniu kierunkowym), prowadzona z pasją, co wpłynie na motywację do aktywnego działania.

"Zaprezentowane wyniki badań ankietowych przeprowadzonych wśród uczniów świadczą o potrzebie systemowych zmian w edukacji, o których wszyscy mówią, a inne państwa od dawna je praktykują. Trzeba pilnie zmienić podstawę programową i podręczniki oraz kształcenie uniwersyteckie nauczycieli.
Opieszałość w podejmowaniu tych wyzwań może oznaczać nieodwracalne skutki dla kolejnych pokoleń Ziemian" – komentują autorki raportu z badań dr Anna Guzy i dr Magdalena Ochwat.

W badaniu prowadzonym od listopada do 15 grudnia 2021 roku wzięło udział 2 181 uczniów, 1 227 ankiet zostało w pełni wypełnionych i poddanych szczegółowej analizie.

Największą grupę respondentów stanowiły młode kobiety w przedziale wiekowym 15–18 lat. Zdecydowana większość badanych wypełniających ankietę to uczniowie szkół ponadpodstawowych: liceum 65,7 proc. badanych (807 osób), uczniowie z techników stanowili 10,51 proc. respondentów (129 osób), a uczniowie szkół branżowych – 2,04 proc. (25 osób). Najliczniejszą grupą byli mieszkańcy województwa śląskiego – 96,68 proc. (1 190 osób).

Zobacz też: Jacek Ozdoba: Będą wyższe kary za zaśmiecanie i niszczenie środowiska

źródła: PAP/fot pixabay



Autor: Sebastian Wroniewski 24-01-2022 01:05:12

Agrofagi w rzepaku – metody ograniczające występowanie patogenów

Agrofagi w rzepaku stanowią poważny problem. Głównym celem ochrony upraw jest utrzymywanie szkodników na takim poziomie, aby nie zakłócały prawidłowego wzrostu.

Dobre efekty można osiągnąć, wybierając dostępne metody ochrony o możliwie najniższej toksyczności dla środowiska. Często jest to połączenie kilku metod, które pojedynczo nie dadzą zadowalających rezultatów, jednak ich integracja pozwala na redukcję kosztów z dużą pewnością uzyskania pozytywnego efektu końcowego. Praktyczne zastosowanie zintegrowanej kontroli polega na wykorzystaniu w miarę możliwości wszystkich alternatywnych metod kontroli ochrony chemicznej. Wszystkie metody ochrony roślin nazywamy zintegrowanym systemem ochrony.

Jak zwalczać agrofagi w rzepaku

Dobrą zasadą jest stosowanie różnych metod, które są najskuteczniejsze i najmniej szkodliwe dla środowiska w określonym czasie wzrostu roślin. Stosowanie metody bez stosowania odpowiednich technik rolniczych i terminowych zabiegów nie gwarantuje pożądanego efektu końcowego w postaci wysokich plonów. Aby zwalczyć agrofagi w rzepaku, stosuje się różne metody: agrotechniczne, biologiczne, hodowlane, chemiczne oraz ich integrowanie.

W celu zapewnienia prawidłowego wzrostu plonów, wszystkie procesy agrotechniczne muszą być przeprowadzane prawidłowo i terminowo. Poprawiają one warunki wzrostu i rozwoju roślin, a zdrowe i dobrze wykształcone rośliny nawet po ekspozycji na patogeny są mniej podatne na choroby. Bardzo istotną zaletą metod agrotechnicznych jest fakt. że poza kosztami prawidłowo wykonanych zabiegów, które jednak wymagają wdrożenia, nie wymagają dodatkowych kosztów.

Wśród metod agrotechnicznych wyróżnić możemy:

• wybór odpowiedniego stanowiska pod uprawę roślin,

• odpowiednie przygotowanie pola,

• właściwie stosowany płodozmian,

• regulację odczynu gleby,

• prawidłowe nawożenie,

• dobór właściwego materiału siewnego,

• zaprawianie materiału siewnego,

• właściwy termin i gęstość siewu,

• niszczenie chwastów oraz

• odpowiedni termin zbioru.

Metody biologiczne obejmują wykorzystanie patogennych mikroorganizmów i makroorganizmów, owadów mięsożernych i pasożytniczych, ptaków owadożernych i innych zwierząt do zwalczania szkodników roślin i chwastów. Metody biologiczne obejmują również stosowanie substancji pochodzenia roślinnego i zwierzęcego do zabijania, odstraszania lub zapobiegania żerowaniu agrofagów, albo do ograniczania lub zapobiegania ich wzrostowi. Ze względu na specyficzne zmienne i nie zawsze sprzyjające warunki meteorologiczne, stosowanie metod biologicznych jest utrudnione.

Metody chemiczne i częściowo naturalne

Jednym z najlepszych i najtańszych sposobówAgrofagi w rzepaku 02 ochrony upraw przed szkodnikami i chorobami jest uprawa odpornych odmian. Tylko rośliny odporne lub przynajmniej tolerancyjne na czynniki stresowe, mogą dawać zadowalające plony. Dlatego głównym zadaniem uprawy odpornej jest wytworzenie odmian, które są genetycznie „chronione” przed działaniem różnych niekorzystnych czynników środowiskowych.

Odmiany odporne na szkodniki odgrywają ważną rolę w nowoczesnych systemach ochrony roślin i rolnictwa, między innymi poprzez zmniejszenie zapotrzebowania na środki chemiczne. Dotyczy to szczególnie trudnych do zwalczania grup chorób i szkodników, z wyjątkiem stosowania odmian odpornych. Im więcej odmian o różnych cechach genetycznych, tym mniejsze ogólne ryzyko choroby, przy jednoczesnym zwiększeniu zdolności do utrzymania wysokich i stabilnych plonów.

Spośród wszystkich znanych obecnie metod ochrony roślin przed szkodnikami i chorobami, w praktyce najczęściej stosuje się metody chemiczne. Metody chemiczne skutecznie zwalczają agrofagi w rzepaku i są dzisiaj podstawą ochrony upraw przez wiele lat. Jednak ich stosowanie wymaga szczególnych środków ostrożności. Ochrona upraw to szczególny obszar rolnictwa, w którym należy dokonać szeregu decyzji i wyborów, które decydują nie tylko o skuteczności i opłacalności zabiegów, ale także o bezpieczeństwie ludzi i zwierząt. Wybierając środek ochrony roślin, należy przestrzegać kilku ważnych zasad, takich jak: niska toksyczność dla ludzi i zwierząt, znikome ryzyko niepożądanych skutków ubocznych, szybkość rozkładu i niewielkie ilości (pozostałości) w środowisku, selektywność i minimalne ryzyko uodpornienia się szkodników. W zależności od substancji czynnej preparatu fitosanitarnego, warunki atmosferyczne, a w szczególności temperatura, wpływają na obniżenie skuteczności działania ochronnego.

Czytaj też: Nielegalne środki ochrony roślin odkryte w województwie dolnośląskim

cdr.gov.pl/fot.pixabay


Autor: Monika Faber 23-01-2022 23:00:47

Kapusta głowiasta biała – zdrowe warzywo bogate w witaminy

Kapusta głowiasta biała w Polsce jest bardzo popularna i ma duże znaczenie gospodarcze, ponieważ zajmuje pierwsze miejsce w strukturze upraw warzyw.

Kapusta głowiasta biała jest warzywem stosunkowo łatwym w uprawie. Kapusta daje duże plony z jednostki powierzchni. Kapustę białą z powodzeniem można przechowywać i przygotowywać na wiele sposobów: kwasić, gotować na parze, piec oraz dusić. Kapusta głowiasta biała jest dobrym źródłem witaminy K, witaminy C i błonnika pokarmowego, stąd też wykorzystywana jest w przetwórstwie domowym jak i przemysłowym. Na polskim rynku nasion dostępne są już odmiany kapusty białej głowiastej typu Coolwrap, których producentami są firmy holenderskie.

Kapusta głowiasta biała – źródło witamin i minerałów

Kapusta głowiasta biała to warzywo niskokaloryczne, jest źródłem witamin A i C, z grupy B, a także niewielkich ilości E i K. Stanowi też bogate źródło soli mineralnych, takich jak: żelazo, sód, wapń, potas, mangan czy fosfor. Mając na uwadze powyższe właściwości, najlepiej kapustę spożywać na surowo. Bogatym źródłem witaminy C jest kapusta kwaszona.

Kapusta posiada też związki o silnym działaniu antynowotworowym: indolo-3-karbinol, izotiocyjaninę oraz sulforan. Regularne spożywanie kapusty poprawia pracę układu immunologicznego, organizm oczyszcza się ze związków toksycznych oraz wolnych rodników.

Innowacyjna odmiana kapusty – Coolwrap

Kapusta głowiasta Kapusta głowiasta białabiała kojarzy się z okrągłymi, kulistymi główkami. W dobie coraz bardziej zaawansowanej hodowli wiele firm nasiennych stara się urozmaicać rynek, dlatego posiada w ofercie nasiona kapusty białej, która ma mocno spłaszczone główki. Jest to tzw. kapusta typu Coolwrap, którą charakteryzuje się dużymi, cienkimi liśćmi. Są one delikatne w smaku, a jednocześnie bardzo soczyste i chrupkie. Liście w główkach ułożone są dość luźno – pozwala to na ich ściąganie z krótkiego głąba nawet bez sparzania kapusty. Z tego względu ten typ kapust idealnie nadaje się na popularne gołąbki. Oprócz tego jest idealna do kiszonek.

Duźe liście sprawdzają się do przygotowania wrapów jako zdrowej alternatywy dla tortilli. Liście podczas zawijania czy rolowania, chociaż są dość cienkie, to pozostają mocne i elastyczne. Ponadto kapusta ta będzie świetnie pasować do bezglutenowej lazanii, a ze względu na kruchość i słodycz liści mogą stanowić dobry dodatek do zdrowych kanapek i surówek.

Na polskim rynku nasion dostępne są już odmiany kapusty białej głowiastej typu Coolwrap, których producentami są firmy holenderskie. Warto wymienić odmiany: Callaway, Compass, Sunny, Sweety, Sarmello, Atum Queen, Green Lunar, Gunma, Fieldwinner, Green Rich, New Star Cross. Odmiany kapust o mocno spłaszczonych główkach stanowią urozmaicenie asortymentu kapusty głowiastej białej zarówno dla producentów, jak i konsumentów.

Czytaj też: Kapusta abisyńska – afrykańskie nawilżenie skóry. Zobacz jak!

podrb.pl/fot unsplash.com Eric Prouzet/fot.pixabay

 


Autor: Michał Rybka 23-01-2022 22:03:59

Mol woskowy to największy szkodnik wosku pszczelego. Dowiedz się jak go pokonać

Mol woskowy (barciak) należy do grupy szkodników, które są odpowiedzialne za największe straty wosku pszczelego. Możemy wyróżnić dwa gatunki barciaków.

Powszechnie w pasiekach zauważa się dwa różne gatunki barciaków. Pierwszy z nich to barciak większy (Galleria mellonella), a drugi to barciak mniejszy (Achroia grisella). Barciak większy, jest powszechnie znany pod nazwą motylica woskowa duża. To szary lub szarobrązowy motyl o długości ciała 10-14 mm. Z kolei barciak mniejszy posiada ciemno-popielate lub żółtoszare ubarwienie i osiąga długość 10 mm. A cykl rozwojowy u obu tych szkodników jest podobny.

Charakterystyka larwy mola woskowego

Ciekawostką jest, że dorosłe osobniki motylicy nie odżywiają się, ponieważ ich aparat gębowy uległ uwstecznieniu. Dorosła samica może żyć od 7 do 12 dni, a samiec trochę dłużej, bo od 10 do 26 dni. Samica przedostaje się do ula lub magazynu nocą, składa jaja na plastrach, ramkach jak i innych elementach ula czy ścianach magazynu. Jeśli warunki są optymalne, to samica podczas swojego jakże krótkiego życia może złożyć aż 1800 jaj. Jej jaja charakteryzują się białym kolorem, owalnym kształtem i wielkością sięgającą 0,3 mm.

Zarodek rozwija się do 8 dni. Następnie z jaj wychodzą 1 milimetrowe larwy. Trzeba mieć świadomość, że larwy mola woskowego są niesłychanie żarłoczne i żywią się przede wszystkim substancjami zawartymi w plastrach miodu – oprzędami i odchodami larw pszczelich oraz pierzgą. Dlatego też chętnie odżywiają się przeczernionymi, ciemnymi plastrami. Gąsienica barciaka uwielbia drążyć tunele, które są osnute białą przędzą. Przędza ta ma chronić larwy przed pszczołami.molwoskowy2

Ilość larw, jakość pożywienia i temperatura – to czynniki, które mogą wpływać na okres żerowania gąsienicy. W dogodnych warunkach ten okres może skurczyć się do 3 tygodni. Warunki panujące w ulu pozwalają żerować larwą nawet do 8 tygodni. Podczas tak długiego okresu żerowania larwy mogą osiągnąć swą wielkość do nawet 20 mm.

Gąsienice barciaka mniejszego żerują głównie w rodzinach pszczelich (zwłaszcza wiosną). Takiej zależności sprzyja fakt, że na dnie ula zalega nieuprzątnięty osyp zimowy, który zawiera w sobie reszty woskowe, a resztki te stanowią łakomy kąsek dla gąsienic barciaka mniejszego.

Gdy larwy dojrzeją, to zaczynają szukać dobrego miejsca na budowę kokonu. Po znalezieniu takiego miejsca, w odstępstwie 8 dni dochodzi do przepoczwarzenia larwy w dorosłego osobnika. Eksperci informują, że przepoczwarzone larwy upatrują sobie następujące miejsca: miejsce nawlekania drutu, kąty ramek i innych szczelin. Przy czym należy pamiętać, że mole atakują słabe rodziny. Z kolei silne rodziny pszczele są w stanie same usunąć zagrożenie.

Mol woskowy i sposoby na ograniczenie jego liczby w ulu

Zachowanie czystości ula i magazynu jest najważniejszym sposobem na ograniczenie liczebności barciaka. Wiosną zaleca się usunięcie resztki osypu z dennic. Jest to wskazane, bo właśnie w dennicach mol woskowy ma świetne warunki do swojego rozwoju. Z kolei ramki usunięte z rodziny za zatwór nie można trzymać zbyt długo, tym bardziej nie należy magazynować ich w pustych ulach na pasieczysku.

Natomiast podczas sezonu głównego należy na bieżąco oceniać plastry, które zabrało się z rodzin pszczelich, a plastry, które opanował barciak trzeba niezwłocznie przetopić. Plastry przeznaczone do dalszego użytku umieszczamy na stojakach lub regałach z zachowaniem odpowiednio dużej odległości między nimi. Zaleca się, aby magazyny pasieczne, które służą do przechowywania plastrów, były chłodne, suche i zabezpieczone przed nieproszoną wizytą wszelkich gryzoni.

Barciak w każdym stadium swego rozwoju jest szalenie wrażliwy na niskie temperatury. Gdy temperatura schodzi poniżej +10°C ich rozwój ustaje, ale i w tak niskiej temperaturze jaja barciaka mogą przetrwać nawet rok. Natomiast w już znacznie niższych temperaturach, czyli np. przy -5°C giną gąsienice barciaków, a poczwarki i jaja giną, gdy termometr wskazuje -10°C (jeśli taka temperatura utrzymuje się przez dwa dni).

Trzeba chronić plastry przeznaczone do przechowywania. Tutaj z pomocą przychodzi kwas octowy i siarka. Nasze plastry trzeba poddać działaniu kwasu octowego lub zasiarkować. Oby czynność przyniosła zamierzony efekt, to taki zabieg powinno wykonywać się w szczelnych magazynach lub innych szczelnych pojemnikach, lecz nadają się do tego także ulowe korpusy ułożone w słupach i owinięte folią. Do przygotowanego w taki sposób korpusu, w górnej jego części umieszcza się pojemnik z naszym kwasem octowym. Eksperci radzą, by na jeden korpus (10 ramkowy) przeznaczyć do ok. 150 ml kwasu octowego lodowatego lub 180 ml 85% kwasu technicznego. Odparowywanie kwasu powinno przebiegać w temperaturze powyżej 17o C, a samo odkażanie powinno przebiegać co najmniej 7 dni. Do zasiarkowania 1m3 należy przeznaczyć 50-200 g siarki. Zaleca się, aby ww. zabieg powtórzyć 2 lub 3 razy z zachowaniem 5-10-dniowego odstępstwa.

Czytaj także: Pszczelarstwo w Polsce jest coraz bardziej popularne

źródła: lodrkonskawola.pl/ fot. pexels.com

BULT SMOGOWICZE

Ta strona wykorzystuje pliki cookie

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z naszego serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies kliknij na „x” w prawym górnym rogu tej informacji. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Więcej o polityce prywatności możesz przeczytać tutaj.